استخراج تریگونلین از پلاسما با استفاده از کامپوزیت مغناطیسی جدید از طریق به کارگیری طراحی آزمایش

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان،‌ ایران

2 استاد، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان،‌ ایران

3 استاد، گروه کنترل غذا و دارو، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان،‌ ایران

4 دانشیار، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان،‌ ایران

doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2022.1042
چکیده

در پژوهش حاضر ترکیب بنتونیت/نانوذرات آهن/بتاسیکلودکسترین (B/I/C) به عنوان یک جاذب موثر به منظور جداسازی و پیش­تغلیظ تریگونلین سنتز و شناسایی شد. شرایط تجربی برای یافتن متغیرهای مهم به منظور جذب سطحی تریگونلین روی جاذب بنتونیت/ بتاسیکلودکسترین/ نانوذرات آهن شامل زمان، مقدار جاذب و pH بود. برای عمل واجذب متغیرهایی مثل دما، غلظت سدیم کلرید، زمان و حجم محلول نمک مورد بررسی قرار گرفتند میکروسکوپ الکترونی پویشی (SEM)، طیف­سنجی مادون قرمز (FT-IR)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، مغناطیس­سنج نمونه ارتعاشی (VSM)، آنالیز سطح BET و پراش پرتوایکس ( (XRDبرای تعیین ساختار جاذب سنتز شده مورد استفاده قرار گرفتند. سپس طراحی آزمایش به منظور بهینه­سازی فاکتورهایی که فرایند استخراج را تحت تاثیر قرار می­دهند به کار برده شد. تریگونلین در نمونه­های پلاسما استخراج و با روش HPLC-UV اندازه­گیری شد. روش MSPE (استخراج فاز جامد مغناطیسی) به طور موثر قادر به استخراج تریگونلین بود. منحنی کالیبراسیون درگستره غلظتی 10-05/0 میکروگرم بر میلی­لیتر خطی با ضریب همبستگی (9998/0r 2 =)، به­دست آمد. حد تشخیص (LOD) و حد کمی­سازی (LOQ) روش به ترتیب 005/0، 018/0 میکروگرم بر میلی­لیتر و میزان بازده استخراج 114 درصد به­دست آمد. این جاذب به طور موفقیت­آمیزی برای اندازه­گیری تریگونلین در پلاسما به کاربرده شد.