استخراج تریگونلین از پلاسما با استفاده از کامپوزیت مغناطیسی جدید از طریق به کارگیری طراحی آزمایش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران
2 استاد، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران
3 استاد، گروه کنترل غذا و دارو، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
4 دانشیار، گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران
doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2022.1042چکیده
در پژوهش حاضر ترکیب بنتونیت/نانوذرات آهن/بتاسیکلودکسترین (B/I/C) به عنوان یک جاذب موثر به منظور جداسازی و پیشتغلیظ تریگونلین سنتز و شناسایی شد. شرایط تجربی برای یافتن متغیرهای مهم به منظور جذب سطحی تریگونلین روی جاذب بنتونیت/ بتاسیکلودکسترین/ نانوذرات آهن شامل زمان، مقدار جاذب و pH بود. برای عمل واجذب متغیرهایی مثل دما، غلظت سدیم کلرید، زمان و حجم محلول نمک مورد بررسی قرار گرفتند میکروسکوپ الکترونی پویشی (SEM)، طیفسنجی مادون قرمز (FT-IR)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، مغناطیسسنج نمونه ارتعاشی (VSM)، آنالیز سطح BET و پراش پرتوایکس ( (XRDبرای تعیین ساختار جاذب سنتز شده مورد استفاده قرار گرفتند. سپس طراحی آزمایش به منظور بهینهسازی فاکتورهایی که فرایند استخراج را تحت تاثیر قرار میدهند به کار برده شد. تریگونلین در نمونههای پلاسما استخراج و با روش HPLC-UV اندازهگیری شد. روش MSPE (استخراج فاز جامد مغناطیسی) به طور موثر قادر به استخراج تریگونلین بود. منحنی کالیبراسیون درگستره غلظتی 10-05/0 میکروگرم بر میلیلیتر خطی با ضریب همبستگی (9998/0r 2 =)، بهدست آمد. حد تشخیص (LOD) و حد کمیسازی (LOQ) روش به ترتیب 005/0، 018/0 میکروگرم بر میلیلیتر و میزان بازده استخراج 114 درصد بهدست آمد. این جاذب به طور موفقیتآمیزی برای اندازهگیری تریگونلین در پلاسما به کاربرده شد.