فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر خانواده درمانی کوتاه مدّت ستیر برصمیمیت زوج ها انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی بود و از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعة آماری پژوهش متشکِّل از کلیۀ زوج های داوطلب شهر قزوین بود. نمونه شامل 16 زوج (8 زوج گروه آزمایش و 8 زوج گروه کنترل) بودند که به روش نمونه گیری داوطلبانه با جایگزینی تصادفی انتخاب شدند. پس از ریزش اولیه 6 زوج در گروه آزمایش و 6 زوج در گروه کنترل تا پایان پژوهش حضور داشتند. گروه آزمایش در 6 جلسه مشاوره گروهی به شیوه خانواده درمانی کوتاه مدّت ستیر شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل تحت هیچ مداخله ای قرارنگرفت. ابزار پژوهشمقیاس صمیمیت واکر و تامپسون، 1983 بود که زوج های هر دو گروه در سه مرحلة پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری، آن را تکمیل کردند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معنی داری در بین گروه آزمایش و کنترل در مرحلة پس آزمون و پیگیری وجود دارد (05/0P<). بنابراین می توان نتیجه گرفت که خانواده درمانی کوتاه مدّت ستیر بر صمیمیّت زوج های گروه آزمایش در مقایسه با زوج های گروه کنترل مؤثر بوده است. یافته های پژوهش حاضر مشخص می کند که درمان استحاله ای نظام دار ستیر می تواند بر ارتقای صمیمیّت زوج ها تأثیرگذار باشد، بنابراین ازاین اطّلاعات می توان در راستای مداخلات بالینی و درمانی استفاده کرد و صمیمیت زوج ها را افزایش داد و یا از کاهش آن جلوگیری کرد.