بررسی کاهش وزن خوراک دام در زمان انبارداری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، شرکت پشتیبانی امور دام، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم دامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه ریاضی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2024.1105913چکیده
در کشور ایران، ذرت، جو و کنجاله سویا، سه نهاده اصلی و پرمصرف در تغذیه دام میباشند. وزن این دانهها در حین ذخیره کردن در انبارها مقداری کاهش مییابد که تحت تأثیر عواملی نظیر نوع نهاده، نوع انبار (سیلو، سوله و روباز چادری) و نیز مدتزمان نگهداری میباشد. در انبارداری نهادههای دامی، برآورد مقدار متعارف کاهش وزن در مدتزمان نگهداری برای انبارداران و صاحبان کالا اهمیت دارد. در این تحقیق مقدار کاهش وزن دانه ذرت، جو و کنجاله سویا بر اساس نوع انبار، مدت و استان محل نگهداری با استفاده از دادههای مربوط به انبارهای شرکت پشتیبانی امور دام در سالهای 1395 تا 1402 بررسی شد. تأثیر نوع انبار و مدتزمان نگهداری دانه ذرت و جو در انبار در تغییرات کاهش وزن معنیدار بود ( 01/0 < P ). بیش ترین کاهش وزن در انبار سیلو و کمترین آن در انبار روباز بود. تأثیر اقلیم و مدتزمان نگهداری کنجاله سویا در انبار در تغییرات کاهش وزن معنیدار بود ( 01/0 < P ). بیشترین کاهش وزن کنجاله سویا در اقلیم گرم و خشک و سپس گرم و مرطوب و کمترین آن در منطقه بارانی بود. بنابراین، بهمنظور بهینهسازی نگهداری و کاهش ضررهای اقتصادی، بایستی کشاورزان و مدیران انبارها از انبارهای مناسب استفاده کنند و شرایط اقلیمی را در انتخاب محل انبار و مدتزمان نگهداری موادغذایی مدنظر قرار دهند. این نتایج میتواند به بهبود مدیریت انبارها و کاهش هزینههای ناشی از کاهش وزن محصولات کمک کند.