فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پوشش‌های خوراکی لایه‌های نازکی هستند که سدی در مقابل انتقال رطوبت-اکسیژن و مواد حل‌شده در غذا، ایجاد می‌کنند و می‌توانند توسط مصرف‌کننده خورده شوند. این پوشش‌ها با افزایش عمر نگهداری، موجب حفظ کیفیت و کمیت محصول بین برداشت تا مصرف می‌شوند. هدف از اين تحقيق، بررسي استفاده از پوشش خوراکی صمغ پولولان و اسانس روغنی رزماری بر کیفیت فیزیکوشیمیایی، میکروبی و ارگانولپتیکی گوجه‌فرنگی می‌باشد. برای انجام این پژوهش،10 تیمار با درصدهای مختلف اسانس تهیه و در دو دمای محیط و 4 درجه سانتی‌گراد به مدت 16 روز نگهداری شد. آزمون‌های فیزیکوشیمیایی (pH، اسیدیته قابل تیتر، افت وزن، بافت و رنگ) میکروبی (باکتری‌های هوازی، کپک و مخمر) و حسی (طعم و مزه، بو، رنگ، بافت و مقبولیت کلی) طی این روزها، در 5 نوبت، با فواصل زمانی 4 روز، انجام گرفت. نتایج ارزیابی فیزیکوشیمیایی نشان داد که pH و اسیدیته نمونه‌های گوجه‌فرنگی مستقل از پوشش و اسانس استفاده شده بر سطح نمونه‌ها بوده و مرتبط با شرایط فیزیولوژی محصول است. ازنظر افت وزن، اختلاف معنی‌داری بین تیمارهای پوشش‌دار و تیمارهای بدون پوشش وجود داشت (05/0>p) و بهترین تیمار ازنظر افت وزن تیمار شماره 7 بود. آزمون‌های رنگ سنجی نیز نشان‌دهنده این مطلب بود که در تیمارها اختلاف معنی‌داری ازلحاظ آماری در پارامترهای L,b,a و درنهایت EΔ دیده نشد (05/0<p). ازنظر بافت نیز، تیمار شماره 10، بهترین تیمار بود. نتایج آنالیزهای میکروبی نیز نشان داد در نمونه‌های پوشش‌دار با درصد اسانس بیشتر، رشد باکتری‌های کل و نیز کپک و مخمر، ازنظر آماری به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0>p). درنهایت با توجه به آنالیز نتایج داده‌های آزمون‌های فیزیکوشیمیایی، میکربی و حسی، تیمار شماره 10 که نمونه پوشش‌دار دارای 5/0 درصد اسانس رزماری بود، توانست طی 16 روز نگهداری، بیشترین مطلوبیت را داشته و به‌عنوان تیمار برتر معرفی شود. به‌طورکلی یافته‌های این پژوهش نشان داد که استفاده ازپوشش صمغ پولولان واسانس روغنی رزماری به‌عنوان پوشش‌های خوراکی می‌تواند عمر نگهداری گوجه فرنگی را افزایش دهد.