جایگاه قابوسنامه در قلمرو ادبیات تعلیمی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
doi
چکیده
قابوسنامه یا به تعبیری نصیحتنامه تألیفعنصرالمعالیکیکاووس از آثار قرن پنجم هجری قمری واثری تعلیمی و تربیتی است که در حوزة اخلاق و ارشاد جایگاه خاصی دارد. هدفوانگیزةنویسندهازتألیفاینکتاب،ابتدا ارشاد و راهنماییفرزندشگیلانشاهوسپس بهرهمندی دیگر جویندگان است. امتیازات و ویژگیهای قابوسنامه، تنها مربوط به محتوای تعلیمی و اندرزگونة آن نیست؛ بلکه عوامل متعددی در کنار هم به تعمیق و نفوذ این آموزههای تربیتی در مخاطب مدد میرساند. ویژگیهای خاص نویسنده چون صمیمت، صداقت، پاکی سخن، فروتنی و آزاداندیشی از یک سو و ابزار کلامی وی چون بهکارگیری امثال رایج فارسی و عربی، استفاده از تمثیل و داستانهای جذّاب و مناسب با موضوعات متن، بهرهگیری از آیات و احادیث، برخورداری از سخنان بزرگان و اشعار فارسی از جمله عوامل مهمی است که به غنای تعلیمی این اثر قوّت بخشیده، از این حیث آن را جاوید و ماندگار کرده است. در این مقاله ابتدا ویژگیهای خاص نویسندة قابوسنامه را برمیشماریم که خود مدل و الگویی از ارزشهای اخلاقی را به طور غیرمستقیم به نمایش میگذارد؛ سپس به دستهبندی موضوعات محتوایی این اثر میپردازیم و در پایان تأثیر ابزار کلامی نویسنده را مورد بررسی قرار میدهیم.