فراوانی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین در گوشت پرندگان

نویسندگان

1 گروه بهداشت موادغذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 گروه بهداشت موادغذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2025.915901
چکیده

چکیده آلودگي موادغذایی مي‌تواند به‌صورت مستقيم از طريق حيوانات آلوده به اين باكتري و يا در نتيجه عـدم رعايت بهداشت در مراحل توليد و توزيـع و يـا از طريـق افراد شاغل در بخش موادغذایی ايجاد شود. آلودگی گوشت طیور به باکتری استافیلوکوکوس اورئوس به‌ویژه سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین، یکی از نگرانی‌های عمده در حوزه ایمنی غذایی و بهداشت عمومی محسوب می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی شیوع سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین، الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی، و تأیید مولکولی ژن mecA در نمونه‌های گوشت مرغ، بوقلمون و اردک انجام شد. در یک مطالعه توصیفی-مقطعی، تعداد 150 نمونه گوشت طیور به‌صورت تصادفی انتخاب و مورد آزمایش قرار گرفت. جداسازی باکتری بر اساس روش‌های میکروبی و بیوشیمیایی استاندارد و تعیین مقاومت آنتی‌بیوتیکی با روش انتشار دیسک انجام شد. برای شناسایی ژن mecA از تکنیک واکنش زنجیره‌ای استفاده گردید. از مجموع 150 نمونه، 24 مورد (16%) به استافیلوکوکوس اورئوس آلوده بودند که در میان آن‌ها 13 نمونه (66/8%) به‌عنوان سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین شناسایی شدند. گوشت مرغ با 20٪، بیشترین و گوشت اردک با 12%، کمترین میزان آلودگی را داشتند. بالاترین میزان مقاومت در سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین نسبت به اگزاسیلین (53/84%) و اریترومایسین مشاهده شد، درحالی‌که کمترین مقاومت در برابر فورازوایدون و ونکومایسین گزارش گردید. یافته‌های این مطالعه نشان داد که گوشت طیور، به‌ویژه گوشت مرغ، می‌تواند به‌عنوان منبع بالقوه انتقال سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین به انسان مطرح باشد. شناسایی مولکولی دقیق و نظارت بر مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها در صنعت دام و طیور، گامی مؤثر در کنترل مقاومت میکروبی و ارتقای ایمنی موادغذایی محسوب می‌شود.