ارتباط بین تولید بیوفیلم و فاکتورهای ویرولانس در ایزوله‌های پروتئوس میرابیلیس جدا شده از محصولات لبنی سنتی شهرکرد، ایران

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 مرکز تحقیقات حلال جمهوری اسلامی ایران، سازمان غذا و دارو

3 گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

4 گروه زیست شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

5 گروه زیست شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2025.1227826
چکیده

امروزه یكی از مشكلات قابل‌توجه در سطح بهداشت جهانی، افزایش شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی پاتوژن ها در جمعیت‌های مختلف انسانی و حیوانی و آلودگی‌های مواد غذایی است. پروتئوس میرابیلیس یک پاتوژن غذایی در حال ظهور است که دارای اهمیت بهداشت عمومی است.  در این مطالعه مقطعی- توصيفي 480 نمونه محصولات لبنی شامل شیر گاو، شیر بز، شیر گوسفند، پنیر، سرشیر، ماست، دوغ و کشک شهرستان شهرکرد از نظر آلودگی به پروتئوس میرابیلیس مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه‌ها با روش‌های بیوشیمیایی و مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور بررسی واکنش بیوفیلم از روش میکروتیتر پلیت استفاده شد و حساسیت باکتری‌ها نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها با روش انتشار دیسک تعیین گردید.  با استفاده از روش‌های بیوشیمیایی 59 ایزوله (29/12 درصد) پروتئوس میرابیلیس جدا شد که با روش مولکولی نیز تأیید شدند. بیشترین موارد مثبت آلودگی  به ترتیب در شیر گاو، شیر بز و شیر گوسفند مشاهده شد. بیشترین مقاومت ایزوله‌های پروتئوس میرابیلیس نسبت به آنتی‌بیوتیک کوتریموکسازول 35 جدایه (32/59 درصد) و کمترین مقاومت به سفالوتین 14 جدایه (72/23 درصد) گزارش گردید. در روش میکروتیتر پلیت به‌منظور تشکیل بیوفیلم 52 سویه (12/88 درصد) قادر به تولید بیوفیلم بودند که واکنش بیوفیلم قوی در 37 سویه (15/71 درصد)، و واکنش بیوفیلم متوسط در 11 سویه (15/21 درصد) و واکنش بیوفیلم ضعیف در 4 سویه (69/7 درصد) گزارش شد.  یافته‌های این مطالعه شواهد محکمی از گسترش گسترده‌ی مقاومت آنتی‌بیوتیکی در جدایه‌های پروتئوس میرابیلیس ارائه می‌دهد که می‌تواند به‌عنوان یک تهدید قابل توجه برای سلامت عمومی مطرح شود.