ارزیابی خواص ضدباکتریایی و ضداکسیدانی والک (Allium ursinum L) در دو روش مختلف عصاره¬گیری
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران
2 گروه کشاورزی، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران
doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2026.1229957چکیده
این مطالعه به منظور ارزیابی روشهای عصارهگیری بر ترکیبات شیمایی، خواص ضدباکتریایی و ضداکسیدانی گیاه دارویی والک ( Allium ursinum L) طراحی و اجرا شد. عصارهگیری به روشهای ماسیراسیون و استفاده از امواج اولتراسوند با حلال اتانول انجام شد و محتوای ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی، حداقل غلظت مهارکنندگی، حداقل غلظت کشندگی، قطر هاله عدم رشد باکتری، درصد مهار رادیکال آزاد دی فنیلپیکرازیلهیدرازیل و قدرت احیاکنندگی آهن عصارهها اندازهگیری شد. نتایج نشان داد؛ عصاره استخراجی با استفاده از امواج اولتراسوند، حاوی ترکیبات گوگردی بیشتر، محتوای ترکیبات فلاونوئیدی بیشتر (98/1 در برابر 34/1 میلیگرم بر گرم) بود. عصارههای اولتراسونیک و ماسیراسیون بر روی استافیلوکوکوس اورئوس اثر باکتریکشی و بر روی اشریشیا کلی اثر باکتریواستاتیک نشان دادند. کمترین قطر هاله عدم رشد (mm 5/9) در غلظت mg/ml 50 عصاره ماسیراسیون علیه اشریشیا کلی و بیشترین قطر هاله عدم رشد (mm 75/17) در غلظت mg/ml 100 عصاره اولتراسونیک علیه S. aureus دیده شد . در سنجش DPPH، عصاره بهدستآمده از طریق اولتراسوند در غلظتهای مختلف و در سنجش با استفاده از روش FRAP، در غلظتهای 400 و 800 میکروگرم بر میلیلیتر فعالیت ضداکسیدانی قویتری نسبت به عصاره ماسیراسیون داشت. نتایج نشان داد؛ عصاره الکلی والک به روش استخراج با امواج اولتراسوند ظرفیت ضدباکتریایی و ضداکسیدانی بیشتری نسبت به روش ماسیراسیون داشت و امکان استفاده از آن در صنعت غذا وجود دارد.