اثر اسانس آویشن شیرازی بر بیان ژن‌هایermA وicaD و تشکیل بیوفیلم در جدایه‌های استافیلوکوکوس آرئوس مقاوم به اریترومایسین

نویسندگان

1 گروه میکروبیولوژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه میکروبیولوژی، واحد شهر کرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

3 گروه میکروبیولوژی،واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.71516/qafj.2026.1236258
چکیده

استافیلوکوکوس آرئوس به‌عنوان عامل اصلی عفونت‌های بیمارستانی، با بیان ژن‌های مقاومتی مانند ermA و ژن‌های تشکیل‌دهنده بیوفیلم مثل IcaD ، چالش‌های درمانی جدی ایجاد می‌کند. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر اسانس آویشن شیرازی بر میزان بیان این ژن‌ها در جدایه‌های مقاوم به اریترومایسین بود. در این مطالعه ۱۲۵ جدایه استافیلوکوکوس آرئوس شناسایی و حساسیت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها تعیین گردید. تولید اسلایم و بیوفیلم به ترتیب با روش‌های کنگورد آگار و میکروتیتر پلیت ارزیابی شد و فراوانی ژن‌های ermA، ermC، IcaD، IcaC و IcaA با روش Multiplex PCR بررسی گردید. درنهایت، اثر اسانس بر بیان ژن‌های ermA و IcaD اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که بیشترین مقاومت به اریترومایسین (۶۷ نمونه) و کمترین مقومت به جنتامایسین (۵ نمونه) مرتبط بود و تمام نمونه‌های مقاوم به اریترومایسین دارای توانایی تشکیل بیوفیلم بودند. ژن‌های ermC ، ermA و IcaD به ترتیب در ۵۵، ۴۴ و ۶۰ جدایه مشاهده شدند. نتایج حاصل از تست انتشار دیسک نشان‌دهنده افزایش هاله عدم رشد با بالا رفتن غلظت اسانس بود. آنالیز داده‌ها بیانگر کاهش معنادار بیان ژن‌های ermA و IcaD در سلول‌های تیمار شده با اسانس نسبت به گروه کنترل بود. درنتیجه، اسانس آویشن شیرازی با اثر ضدمیکروبی قوی و کاهش بیان ژن‌های مقاومت و بیوفیلم، می‌تواند به‌عنوان یک عامل مؤثر در کنترل عفونت‌های ناشی از جدایه‌های مقاوم استافیلوکوکوس آرئوس مطرح باشد.