بررسی منظومه لیلی و مجنون نظامی¬گنجوی از منظر سبک زندگی عارفانه
نویسندگان
1
2
3
4 دانشگاه شهرکرد
doi
https://doi.org/10.71502/mysticism-2025-1209980چکیده
سبک زندگي از موضوعات مهمي است که امروزه ذهن متفکران، و اندیشمندان را به خود مصروف داشته¬است. اين پديده، در مجامع علمي جهان و ايران از اهميت بسياري برخوردار است. از سوي ديگر، سبک زندگي عرفاني در طول تاريخ در عين جاذبهدار بودن براي مردم جهان، متهم به جامعهگريزي، بلکه زندگي¬ستيزي شده¬است. برخی از منظومه¬های عاشقانه ادب فارسی، تنها قصه دلدادگی¬های عاشقانی نیست که در راه وصال، مراحل سخت و پر فراز و نشیب عشق را پشت سر می¬گذارند و در این راه دچار حوادث و اتفاقات عجیب می¬شوند؛ بلکه به قرینه اشعار می¬توان به¬طور ضمنی به داشتن گرایش عرفانی شاعران پی¬برد. منظومه «لیلی و مجنون» نظامی، غمنامه¬ای عاشقانه و عارفانه است که روح درد و رنج سالکان حق را آشکارا می¬توان در آن دید. منظومه لیلی و مجنون دارای قابلیت¬های زیادی برای تحلیل مفاهیم و صفات عرفانی است که گاه مستقیم، و گاه غیرمستقیم، در پس سخنان شاعر جلوه¬گرمی¬شود. این مقاله به روش توصیفی تحلیلی و با بهره¬گیری از منابع و متون کتابخانه¬ای به¬انجام¬رسیده¬است. یافته¬های پژوهش حاکی از آن است که افعال و اقوال و سخنان عاشقانه در لیلی و مجنون، قرابت بسیاری با سبک زندگی و حالات و مقامات عرفانی دارد و دقیقاً خصوصیات یک عشق عرفانی را بیان¬می¬کند. در این راستا می¬توان مصادیقی از سبک زندگی عارفانه را در فضای مکانی، اصلی و رفتاری داستان لیلی و مجنون مورد بحث و بررسی قرارداد. کلیدواژهها: لیلی و مجنون، سبک زندگی، عرفانی، نظامی گنجوی، فضای مکانی، مصادیق رفتاری.