ایده‌آلیسم عشق عرفانی در آثار مولانا

نویسندگان
doi
چکیده

ایده آلیسم مکتبی است که جهان واقعی را سایۀ حقیقی آرمانی می‌داند که با عرفان هم عقیده می‌شود و مولوی عشق را آن حقیقت می‌داند که همۀ اسرار هستی را در خود پنهان کرده است. آثار منظوم و منثور او در شرح چنین عشقی نوشته شده‌اند. در این مقاله تلاش می‌گردد با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استناد به منابع اصلی، جنبه‌های مختلف این رمز و راز هستی را از دیدگاه مولوی جستجو نماید. مؤلفه‌های عشق ایده‌آلیستی مولانا در آثار او بویژه در مثنوی معنوی کاوش می‌گردد و از وجوه آن در عرفان نظری چون «غیر قابل توصیف بودن عشق» تا جلوه‌های آن در عرفان عملی چون «پرخطر بودن راه عشق» با استناد به گفته‌های مولانا ارائه می‌دهد. نشان داده می‌شود که حتی عشق مجازی و انسانی نیز مقدمه و نردبانی برای وصول به عشق حقیقی است و انسان با این اکسیر می‌تواند روح خود را جلا داده و به حق نزدیک گردد و در جهان اندیشه نیز با ارکان و اصول هستی آشنا شود.