رگههای تعلیمی در شعر دفاع مقدس (دهة 60)
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید رجایی شیراز.
doi
چکیده
اشاعة فرهنگ دینی در ادبیات پس از انقلاب اسلامی(57) از پیامدهای فرهنگی این انقلاب است. با وقوع جنگ و استمرار هشت سال دفاع مقدس، مضامین دینی و مذهبی، همچون غزوات صدر اسلام، جنگهای امام علی(ع) با معاندان در دوران خلافت آن حضرت و بهویژه حماسة خونین کربلا، در شعر انقلاب و دفاع مقدس بازتاب گستردهای مییابد، بهگونهای که این مباحث مهمترین درونمایهها و یکی از بارزترین ویژگیهای آن را تشکیل میدهد. این موضوع بُعد تعلیمی سرودههای مورد بحث را بر پایة مبانی دین و تعالیم قرآن کریم، تقویت میکند. سرایندگان این اشعار غالباً شخصیتهای انقلابی و اهل جبهه و جنگاند و آنچه میسرایند از سر ایمان و سرشار از شور و هیجان است؛ به همین دلیل بعد غنایی و حماسی سرودههای آنان، چنان بارز و قوی است که جنبة تعلیمی آن را تحتالشعاع قرار میدهد، و درک آموزشهای نهفته درآن، بدون تأمل و تعمق، مشکل میشود و از دید خواننده پنهان میماند. دراین نوشتار لایههای پنهان و پیدای تعلیمی و رگههای آموزشی در سرودههای انقلاب و دفاع مقدس واکاوی می-گردد، تا نمایان شود، سرایندگان برای ترویج اصول اخلاقی و برانگیختن خوانندگان به پیروی از ارزشهای اسلامی-انسانی از چه شیوهها و مضامینی بهره گرفتهاند. بررسیها نشان میدهد که جنبههای تعلیمی این سرودهها بنا به دلایل مختلف، به صورت رگههای باریک و پوشیده در زمینة پررنگ حماسی-آیینی، با بیانی غالباً غیر مستقیم و با تکیه برمضامینی چون حریت، شهامت و صداقت، معطوف به متخلق شدن جوانان به خلق و خوی اهل بیت(ع) است.