مقایسۀ مضامین اندرزی مینوی خرد و آفریننامۀ ابوشکور بلخی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد ایران.
doi
چکیده
ادبیات تعلیمی و بهویژه اندرزگویی در ادب فارسی پیشینهای به دیرینگی تاریخ دارد. این ادبیات، نخست شفاهی و نانوشته بود و بعدها در دورة نویسندگی به رشتۀ تحریر درآمد. ادبیات اندرزی به معنای ویژة آن در عصر ساسانی رواج یافت و از دو سرچشمة سنتهای شفاهی و منابع نوشتاری به ادبیات فارسی دری وارد شد. مینوی خرد یکی از آثار دورة میانه از زبانهای ایرانی و متعلق به دورۀ ساسانی است که در این پژوهش در مقایسه با آفریننامة ابوشکور بلخی، شباهتهای مضمونی و فکری آنها بررسی و تحلیل میشود. در این مقاله به این پرسش پاسخ داده خواهد شد که آیا آفریننامۀ ابوشکور بلخی از متون اندرزی در دورة میانۀ زبانهای ایرانی تأثیر پذیرفته است یا خیر. این پژوهش برپایة روش تحلیل مقایسهای به انجام رسید. هدف از این گفتار، یافتن سرچشمههایی از مضامین تعلیمی است که در آفریننامۀ ابوشکور بلخی بیان شده است. در این مقایسه چنین دریافت شد که آفریننامۀ ابوشکور بلخی تأثیرپذیرفته و الهامگرفته از آثار اندرزی در دورۀ ساسانی است و شباهتهای میان آنها انکارناپذیر است.