بررسی خودکارآمدی و خوش‌بینی در دانش‌آموزان دختر دبیرستانی و ارتباط ‏آن با سبک فرزند پروری مادران

نویسندگان
doi
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی میزان خود کارآمدی و خوش‌بینی در دانش آموزان دختر دبیرستانی و ارتباط آن با سبک فرزند پروری مادران آن‌ها بوده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری موردمطالعه شامل کلیه دانش آموزان دختر دبیرستانی (15-16 ساله) شهر تهران و مادران آن‌ها بود و نمونۀ موردنظر شامل 107 مادر و 107 فرزند بود که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارت‌اند از: پرسش نامۀ سبک های فرزند پروری بامریند، پرسش نامۀ جهت گیری زندگی (LOT-R) و پرسش نامۀ خود کارآمدی شرر و همکاران (1982). داده های این پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS، روش همبستگی و رگرسیون چند متغیری تحلیل شد. یافته های حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که رابطه بین سبک فرزندپروری مقتدرانه مادران با خود کارآمدی فرزندان معنادار است. همچنین بین سبک فرزندپروری مستبدانه و خوش‌بینی فرزندان به‌طور معناداری رابطه منفی وجود دارد. همچنین نتایج آزمون رگرسیون نشان داد خود کارآمدی و خوش بینی فرزندان از طریق سبک های فرزندپروری فابل پیش بینی است. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت که آموزش سبک فرزندپروری مقتدرانه به والدین می تواند موجب ایجاد خود کارآمدی در فرزندان شود.