رابطه بین پیوند والدینی و اضطراب امتحان با نقش میانجی‌گری کمال‌گرایی ‏در دانشجویان ‏ ‏

نویسندگان
doi
چکیده

پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای کمال گرایی در رابطه بین پیوند والدینی و اضطراب امتحان دانشجویان می باشد. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. بدین منظور از بین 586 نفر، 207 نفر از دانشجویان دختر و پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیضا به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و با استفاده از جدول مورگان، به وسیله پرسش نامه های پیوند والدینی پارکر و کمال گرایی، اضطراب امتحان مورد آزمون قرار گرفتند. یافته های حاصل به وسیله تحلیل مسیر مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج از نقش واسطه گری کمال گرایی حمایت کرد. الگوها برای هریک از متغیرهای پیش بین برای پیش بینی متغیر ملاک از طریق متغیر رابط، متفاوت بود. یافته ها نشان داد رابطه صمیمانه پدر و مادر با واسطه گری نگرانی در مورد اشتباهات و تردید نسبت به اعمال بر روی اضطراب امتحان اثر غیر مستقیم و منفی دارد. از طرفی تلاش برای وابستگی پدر اثری غیرمستقیم و مثبت از طریق واسطه گری نگرانی در مورد اشتباهات بر روی اضطراب امتحان دارد. همچنین بی توجهی پدر و مادر اثر غیرمستقیم و منفی که با واسطه گری نگرانی در مورد اشتباهات و تردید نسبت به اعمال بر روی اضطراب امتحان داشته و تشویق به استقلال پدر با واسطه گری تردید نسبت به اعمال در فرزندان اثری غیر مستقیم و منفی داشته است. نتایج حاکی از آن است که در بسیاری از روابط والد-فرزندی نه تنها پدر نقش تأثیرگذاری در آینده فرزندان خواهد گذاشت، بلکه گاهی اوقات عملکرد مهم تری در مقایسه با مادر دارد.