نابرابریهای قومی و امنیت ملی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز- ایران.
2 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات آیتالله آملی- ایران.
3 دانشآموخته رشته جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک- ایران.
doi
چکیده
قومیت و قوم گرایی همواره مولفه مهمی در بررسی ها و تحقیقات اجتماعی و سیاسی محسوب می شود که از تفاوت های نژادی ناشی می شود. نابرابری قومی وتنوع قومی فی نفسه یک تهدید محسوب نمی شود و در صورتی که دریک جامعه عادی تلقی گردد و خودمبنای تشکیل دهنده آن جامعه شمرده شود می تواند فرصت شکوفایی اجتماعی را نیز فراهم نماید. امنیت ملی و مشارکت سیاسی در جوامع و رابطه آن با قومیت ها بسیار مهم تلقی می گردد. هرچه احساس خودی بودن در قومیت ها بیشتر باشد مشارکت سیاسی آنان بیشتر و ضریب امنیت ملی بالاتر خواهد بود و عکس آن نیز می تواند صادق باشد. فرایند جهانی شدن و گسترش ارتباطات نیز این وضعیت را دگرگون و پیچیده ساخته است و آن هم نیز بر احساسات قوم گرایانه و امنیت ملی جوامع تأثیر بسزایی گذاشته است. این پژوهش، در صدد پاسخگویی به این پرسش اصلی می باشد که نابرابری های قومی چه نقشی در امنیت ملی کشورها دارد؟ فرضیه ایکه مطرح می گردد این است که نابرابری های قومی تأثیر بسیاری در کاهش مشارکت سیاسی اقوام و ضریب امنیت ملی کشورها دارد. مشارکت سیاسی اقوام باعث افزایش درک سیاسی، مسئولیت پذیری و تقویت حس تعهد آنان نسبت به حکومت می گردد.