رابطه میزان استفاده از شبکههای اجتماعی با تعاملات اجتماعی، شخصیت خودشیفته و احساس مثبت نسبت به همسر در زنان استفاده کننده از شبکههای اجتماعی (مطالعه موردی زنان شهر زنجان)
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میزان استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی با ادراک تعامل اجتماعی، خودشیفتگی و احساس مثبت نسبت به همسر در زنان استفاده کننده از شبکههای اجتماعی بود.پژوهش حاضر از نوع از نوع همبستگی است. جامعهی آماری این پژوهش را زنان استفاده کننده از شبکههای اجتماعی شهر زنجان در دو ماه آخر پاییز سال 1394 تشکیل دادند که از این بین 120 نفر که از شبکههای اجتماعی به صورت گسترده استفاده میکردند به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت (یانگ، 1998)، پرسشنامه ادراک تعامل اجتماعی (گلاس، 1994)، پرسشنامه شخصیت خودشیفته (ایمز، روز و آندرسون، 2006) و پرسشنامه احساس مثبت نسبت به همسر(توکونیز و الیری، 1981) استفاده شد. روش همبستگی پیرسون و رگرسیون برای تحلیل دادهها مورد استفاده قرار گرفتند. پژوهشگران دریافتند که بین متغیر استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی با احساس مثبت نسبت به همسر و ادراک تعامل اجتماعی رابطه منفی و معنادار و با خودشیفتگی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین متغیر احساس مثبت نسبت به همسر با خودشیفتگیرابطه منفی معنادار وجود دارد و نتیجه گرفتند که برنامهریزی جهت استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی برای زنان لازم و ضروری است و این برنامهریزی به سبب اهمیت و جایگاه زنان در نقشهای گوناگون و روند رو به رشد جامعه و بویژه روابط زوجی پیش از پیش احساس میشود.