سرمایه شغلی، پایداری شغلی و بازتولید نابرابری اجتماعی در دوره همهگیری کرونا
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/ijsp.2024.363420.671156چکیده
یکی از پیامدهای بسیار مهم همه گیری بیماری کرونا تشدید قشربندی اجتماعی و بازتولید نابرابری اجتماعی از طریق پایداری و یا ناپایداری اشتغال بود. مشاغل بسیاری تحت تاثیر شرایط بیماری کرونا قرار گرفته و تجارب متفاوتی در پایداری شغلی داشتهاند. پایداری شغلی یعنی شاغل بتواند علیرغم وجود برخی فشارها با میل خود، در موقعیت ایفای نقش شغلی خود ایفای نقش نموده و از سرمایه شغلی آن استفاده نماید. پایداری شغلی خود را به صورت عدم تغییر در شغل، افزایش ساعت کاری، دورکاری، فروش آنلاین، رونق کسبوکار و ... نشان میدهد. به نظر میرسد، مشاغلی که سرمایه شغلی بالاتری دارند در مواجه با بحرانهای اقتصادی و اجتماعی پایداری بیشتری داشته و انعطافپذیرترند. هدف این مطالعه بررسی رابطه بین سرمایه شغلی، پایداری شغلی و بازتولید نابرابری اجتماعی در دوره کرونا است. به این منظور پیمایشی آنلاین در بین شاغلان ایرانی انجام و با 1250 نفر مصاحبه شد. یافتهها نشان میدهد که در دوره کرونا مشاغلی که سرمایه شغلی بالاتری داشتند، پایداری شغلی بالاتر داشته، و کمتر در معرض از دست دادن شغل و صدمه شغلی بودهاند و از این طریق بر تثبیت و تشدید نابرابری اجتماعی تاثیرگذار بودهاند.
