بررسی روشهای واقعنمایی؛ راهکاری برای انتقال مفاهیم اخلاقی در گلستان سعدی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد
2 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد
doi
چکیده
نویسندگان و شاعران در ادبیات تعلیمی، از ابزارهای مختلفی استفاده میکنند تا مخاطب را برای پذیرش پیام و درونمایههای اخلاقی مورد نظر خود قانع کنند. واقعنمایی از جملۀ این شگردهاست. هرگاه مخاطب باور کند حادثهای بهواقع اتفاق افتاده است، آن را بهتر میپذیرد و در باور کردن آن حادثه، شکوتردید کمتری برایش ایجاد میشود. هدف این پژوهش نیز بررسی شگردهای ایجاد واقعنمایی، بهمنزلۀ یکی از تمهیدات اقناع مخاطب برای پذیرش پیامهای اخلاقی در گلستان سعدی است. سعدی از شگردهایی مانند اشاره به شخصیتهای تاریخی و اسطورهای، زمان و مکان واقعی، بازنمایی گفتار بهشکل مستقیم، زاویهدید اولشخص، شروع داستان از میانۀ داستان، توصیف جزئیات، استناد به منابع دیگر در روایت حکایتها و بیان واقعی بودن داستان از زبان نویسنده، استفاده کرده است تا توهم محاکات در حکایتهای گلستان ایجاد کند. وی بدین طریق توانسته است احساسات خوانندگان را تحریک و تصور خاصی را در آنان ایجاد کند و بدین ترتیب با تزکیۀ رذایل اخلاقی، آنان را بهسوی اهداف متعالی سوق دهد.