هویتهای عمومی در ایران*
نویسندگان
1 هیئت علمی
doi
چکیده
هدف این مقاله بررسی مرزهای هویت عمومی درایران است. هویت عمومی درفرایند آموزش و قربانی کردن تقویت میشود. رویکرد نظری این پژوهش براساس نظرات برنهارد گیزن بنا شده است. این تحقیق بااستفاده از روش موضوعگرا انجام گرفت. نژاد، زبان، قومیت، دین ومذهب عمدهترین شاخصهای هویت آغازین و آداب، رسوم، مناسک، الگوهای رفتاری و خصوصیات فرهنگی از جمله مهمترین شاخصهای هویت سنتی هستند. دین تا عصرمدرن مهمترین و دربیشتر مواقع تنها منبع هویت عمومی بود. مدرنیسم در دنیای کنونی در کنار دین دومین منبع هویت عمومی است. واکنش در برابر مدرنیسم به منزله منبع هویت عمومی درجوامع سنتی شدید است. به علاوه، عوامل گوناگون از قبیل وابستگی جنسیتی، طبقاتی، سطح تحصیلات، خاستگاه اجتماعی، محل سکونت و غیره در واکنش افراد در مقابل مدرنیسم تاثیر دارد. یافتههای تحقیق و تاریخ یک قرن گذشته ایران نشان داد که جامعه ایرانی متشکل از هویتهای متفاوت آغازین و سنتی دربرابر مدرنیسم به منزله منبع هویت عمومی واکنش شدید نشان داد. این مقاومت تحول به جنبش اجتماعی یافت و به اینترتیب زمینه برای انقلاب اسلامی در بهمن 1357 فراهم شد.
