چندصدایی در تعلیمات بهارستان جامی بر مبنای نظریۀ میخائیل باختین
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه زابل
doi
چکیده
بهارستان کتابی منثور نوشتۀ نورالدین عبدالرحمن جامی نوشتهشده به تقلید از گلستان سعدی است. در این اثر، جامی خواننده را به گفتوگو با متون اجتماعی و ادبی متعددی میکشاند و از این طریق دریچههای جدیدی را از جهانبینی مبتنی بر مکالمه، بر ذهن مخاطب میگشاید. این پژوهش بر مبنای روش توصیفیتحلیلی از طریق یادداشتبرداری کتابخانهای انجام شده و هدف اصلی آن، تبیین چندصدایی در بهارستان جامی بر مبنای نظریۀ میخائیل باختین است. نتایج حاکی از آن است که کتاب بهارستان نمونۀ خوبی از کتابهایی است که از بطن متون پیشین فرهنگ و ادبیات فارسی متولد و تبدیل به فضایی گفتوگومحور شده که در آن، ائتلاف اندیشهها و صداهای متعدد آشکار است. چندصدایی متن بهارستان از یکسو نتیجۀ حضور صداهای متفاوت باارزش و اعتباری یکسان است و از سوی دیگر حاصل همآوایی متون مختلف با یکدیگر است که از طرق مختلف ایجاد میشود: همآوایی از طریق گونههای ادبی مرتبط با متن، همآوایی از طریق گفتوگوهای نقلشده از متون دیگر و همآوایی از طریق تأثیرپذیری از متون مختلف.