ارزیابی اندیکاسیون‌ها، اثربخشی و پیامدهای آمبولیزاسیون شریان رحمی در بیماران: با خونریزی غیرطبیعی رحمی یا پس از زایمان در بیمارستان شهدای تجریش 1398 تا 1401

نویسندگان

1 گروه رادیولوژی، بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

2 دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار رادیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان شهدای تجریش، تهران، ایران

doi
10.30468/jsums.2025.8055.3228
چکیده

زمینه و هدف: هدف این مطالعه، ارزیابی اثربخشی آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) در کنترل خونریزی غیرطبیعی رحم (AUB) ناشی از فیبروم و بررسی تأثیر آن بر حفظ سیکل قاعدگی، رضایت بیماران و پیامدهای آن بود.مواد و روش­ها: این مطالعه گزارش موردی بر روی ۱۷ زن ۲۱ تا ۴۲ ساله انجام شد که طی سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱ در بیمارستان شهدای تجریش تحت UAE قرار گرفتند. اطلاعات جمعیت شناختی، الگوی قاعدگی، تعداد فرزندان، مدت بستری، عوارض و وضعیت باروری جمع‌آوری شد. بیماران در یک دوره پیگیری 3 تا 12 ماه به‌صورت ویزیت حضوری یا تماس تلفنی ارزیابی شدند. تحلیل داده‌ها با SPSS نسخه ۲۵ و با استفاده از آزمون‌های توصیفی انجام شد.یافته­ها: در تمام موارد (۱۰۰٪)، علت AUB وجود میوما بود. منوراژی شایع‌ترین الگوی خونریزی (۴۷.۱٪) بود، درحالی‌که قاعدگی طبیعی (۴۱.۲٪)، یائسگی (۵.۹٪) و متروراژی (۵.۹٪) نیز گزارش شد. بیشترین تعداد فرزندان مربوط به دو فرزند (۵۴.۲٪) بود. ۶۴.۷٪ بیماران ظرف ۲۴ ساعت مرخص شدند و ۳۵.۳٪ حداکثر تا ۴۸ ساعت بستری بودند. تب شایع‌ترین عارضه پس از UAE (۴۱.۲٪) بود. طی پس از عمل، همه بیماران از سیکل قاعدگی برخوردار بودند.نتیجه‌گیری: UAE روشی ایمن و مؤثر برای درمان AUB ناشی از میوماست که در پیگیری ۳ تا ۱۲ ماهه، چرخه قاعدگی در تمام بیماران به‌صورت نرمال بود؛ بنابراین، می‌توان آن را جایگزینی مناسب برای جراحی در زنان دانست. به دلیل حجم نمونه کم و طراحی گذشته‌نگر، انجام مطالعات کوهورت دو گروهه برای مقایسه اثربخشی UAE با سایر روش‌ها توصیه می‌شود.