اثربخشی روایتدرمانی گروه بر امید و سلامت روان زنان مطلقه مراجعه کننده به اورژانس اجتماعی بهزیستی شهرستان ساری در سال 1394
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد گروه روانشناسی بالینی، واحد آمل، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد ساری دانشگاه آزاد اسلامی، ، مازندران، ایران
doi
چکیده
طلاق یکی از شدیدترین تنیدگی های زندگی انسانی است که پیامدهای روانی ناگواری همچون کاهش امید و سلامت روانی را در پی دارد. مطالعه حاضر با هدف کارآزمایی اثربخشی روایت درمانی گروه بر امید و سلامت روانی زنان مطلقه انجام شده است. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه زنان مطلقه مراجعه کننده به اورژانس اجتماعی بهزیستی شهرستان ساری بوده اند که طی شش ماه گذشته زندگی خود تجربه جدایی و طلاق داشته اند. از جامعه آماری مزبور 40 زن مطلقه به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه به طور برابر (20 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت روایت درمانی گروه قرار گرفتند و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند. از مقیاس امید اسنایدر (1991) و پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (1972) نیز برای جمع آوری دادههای پژوهش استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از روش کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان می دهد که روایت درمانی گروه موجب ارتقای امید و بهبود شاخص های سلامت روانی در زنان مطلقه شده است (01/0P<). مطابق با یافته های این مطالعه روایت درمانی گروه راهبرد بالینی مؤثری برای کاهش آثار سؤ روان شناختی طلاق می باشد.