بررسی تغییرات شوری بخشی از اراضی ترکمن صحرا با بهره گیری از روشهای میانیابی
نویسندگان
1 کارمند
2 استاد گروه خاکشناسی دانشگاه تهران
3 استاد و مدیرگروه خاکشناسی دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
ارزیابی وضعیت شوری یک منطقه، گامی مهم برای مدیریت اراضی محسوب میگردد. این پژوهش در بخشی از اراضی دشت ترکمنصحرا واقع در استان گلستان که رژیم رطوبتی خاک اریدیک است، بهمنظور ارزیابی تغییرات شوری در سالهای 1355، 1368 و 1392 انجام شد. بدین منظور از 2 روش زمینآماری (کریجینگ معمولی و کوکریجینگ) و 4 روش جبری (عکس فاصله، تابع شعاعی، تخمینگر عام و تخمینگر موضعی) در برآورد مقدار شوری در اعماق ۵۰-0، 100-50 و 150-100 سانتیمتری استفاده گردید. نتایج نشان داد درصد اراضی با شوری بیش از 32 دسیزیمنس بر متر از 95/8 درصد در سال 1355 به 22/45 درصد در سال 1392 افزایش یافته است. به نظر میرسد در طی این دوره 37 ساله، مدیریت و بهرهبرداری غیراصولی از منابع آب و خاک منجر به افزایش شوری در این خاکها گشته، بنابراین پیشنهاد میگردد با استفاده از روشهای مختلف و اقدامات مدیریتی مناسب، روند افزایشی شوری خاکهای منطقه پایش و کنترل گردد.