تحلیل شاخصههای هوش معنوی در مثنوی مولوی با تأکید بر نظریۀ رابرت ایمونز
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران (نویسنده مسؤول)
3 گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
4 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
هوش معنوی زمینۀ تمام آن چیزهایی است که ما به آنها اعتقاد و باور داریم. توجه به معنویت، امروزه در رشتههای متنوعی از قبیل روانشناسی، در حال پیشرفت است؛ اما در این میان، اهمیت موضوع زمانی آشکار میشود که بدانیم مصادیق و مباحث مربوط به هوش معنوی بسیار پیشتر از آنکه در علوم روانشناسی نوین مطرح شود، در ادبیات عرفانی ما به فراوانی مطرح شده است. این تحقیق قصد دارد اشعار مولانا را این بار از نگاهی متفاوت و با توجه به شاخصههای هوش معنوی نظریۀ رابرت ایمونز بررسی کند. رابرت ایمونز یکی از محققانی است که نظریۀ خود را در رابطه با هوش معنوی ارائه کرده و آن را در رابطۀ مستقیم با هوش دینی و معنوی نشان داده است. ایمونز ایمان، صلح، نوعدوستی و کاربرد صحیح آن در زندگی و سازگاری با ناملایمات دنیای واقعی را از دغدغههای هوش معنوی معرفی کرده است. لذا این پژوهش تلاش دارد به این سؤال پاسخ دهد که مهمترین شاخصههای هوش معنوی در مثنوی مولوی با تأکید بر نظریۀ رابرت ایمونز چه میباشد؟ نتایج نشان میدهد که توجه به همدلی، نوعدوستی، عشق، ایثار، مدارا و تساهل و تسامح از ویژگیهای مشترکی است که بهعنوان مولفههای بارز هوش معنوی در ادبیات عرفانی و اندیشۀ مولانا مطرح شده است.