فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی سیستمی- سازه‌گرا بر نارسایی هیجانی و تمایزیافتگی خود زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی همراه با پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان آسیب دیده خیانت زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان‌درمانی شهرستان سیرجان در سال 1397 بوده‌اند که از بین آن‌ها 30 نفر به روش نمونه‌گیری مبتنی بر هدف (ملاک‌های ورود و خروج) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15نفر) گمارده شدند. رویکرد زوج درمانی سیستمی- سازه‌گرا، بر روی گروه آزمایش به مدت 9 جلسه 2 ساعته در هر هفته 2 جلسه انجام شد؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های نارسایی هیجانی بگبی و همکاران (1994) و تمایز یافتگی خود اسکورون و فریدلندر (1982) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. یافته‌های حاصل از پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون گروه‌های آزمایش و کنترل در متغیرهای نارسایی هیجانی و تمایزیافتگی خود تفاوت معناداری وجود دارد. بر پایه‌ی نتایج پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت که، زوج درمانی سیستمی- سازه‌گرا به عنوان یک مداخله کارآمد بر کاهش نارسایی هیجانی و افزایش تمایزیافتگی خود زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی، تأثیر دارد.