تأثیر بازی‌های توجهی بر خودتنظیمی و کارکرد اجرایی دانش‌آموزان مضطرب

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی،دانشگاه پیام نور،آذربایجان غربی،ایران.

2 دانشیار گروه روانشناسی،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران.

3 کارشناس ارشد علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور،ری ، ایران .

doi
10.30473/clpsy.2018.41812.1354
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تأثیر بازی­های توجهی بر خودتنظیمی و کارکرد اجرایی دانش آموزان مضطرب است. روش: این مطالعه از نوع نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی کودکان پسر9تا11 ساله مدارس ابتدایی شهر بوکان در سال تحصیلی 97-96 بود که با روش نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای چند مرحله­ای و با استفاده از پرسش­نامه اضطراب کودکان 30 نفر از دانش­آموزان انتخاب و با روش تصادفی ساده به دو گروه آزمایش(15=n) و کنترل (15=n) قرار گرفتند. گروه آزمایش  به مدت ده جلسه  در معرض بسته­ی مداخلات مبتنی بر  بازی­های توجهی قرار گرفت و گروه کنترل مداخله­ای دریافت نکردند. به منظور سنجش تأثیر مداخله پرسش­نامه خودتنظیمی پینتریج و دی گروت، کارکرداجرایی کانرز و مقیاس اضطراب بالینی اسپیلبرگر قبل و بعد از تشکیل جلسات آموزشی بر روی گروه­های کنترل و آزمایش اجرا گردید. داده­های به دست آمده با روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ ها: نتایج تحلیل کوواریانس یک طرفه نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل از لحاظ خودتنظیمی و کارکرد اجرایی  تفاوت معنی داری وجود دارد. همچنین متغیر اضطراب گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، از پیش­آزمون تا پس آزمون کاهش داشته است و این نشان دهنده این موضوع است که مداخلات مؤثر بوده است و شدت اختلال اضطراب کمتر شده است. نتیجه­ گیری: بازی توجهی را می­توان به عنوان یک روش اثربخش در کنار سایر روش­های درمانی بر افزایش خودتنظیمی و بهبود کارکرد اجرایی دانش آموزان مضطرب به کار برد.