بازتاب آموزههای تعلیمی در آیینۀ اشعار تقی دانش
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد سلماس، دانشگاه آزاد اسلامی، سلماس، ایران
doi
10.30495/pars.2023.705880چکیده
تقی دانش از شاعران و ادبای اواخر دورۀ قاجار و اوایل پهلوی است که در جایجای دیوان اشعارش به بیان آموزههای تعلیمی (اخلاقی، عرفانی و مذهبی) پرداخته است. دانش با بهرهگیری از آیات قرآنی و احادیث و اقوال بزرگان دینی و با استفاده از امثال و حکم عربی و فارسی و تمثیل، بهترین آموزههای تعلیمی را در آیینۀ اشعارش بازتاب داده است. هدف از این پژوهش، بررسی آموزههای تعلیمی در اشعار تقی دانش، در محدودۀ قصاید و غزلیات و قطعات بوده است. این پژوهش، درپی پاسخ به این سؤال است که تقی دانش در اشعار خویش با استفاده از چه شیوههایی آموزههای تعلیمی، (اخلاقی، عرفانی و مذهبی ـ دینی) را بیان کرده است؟. در این پژوهش، با روش توصیفی ـ تحلیلی و بهرهگیری از منابع کتابخانهای، آموزههای تعلیمی دانش، در کل قصاید و غزلیات و قطعات دیوانش بررسی شده است. نتیجۀ پژوهش حاضر نشان میدهد که دانش با تأثیر از پیشینیان، آموزههای تعلیمی را بهصورتهای گوناگون و در سطحی گسترده، در دیوان خود انعکاس داده است.