نقد و بررسی شبهه ی کراهت ازدواج

نویسندگان

1 دانشیار، فقه و حقوق اسلامی، دانشکده الهیات ، دانشگاه تهران ،تهران ، ایران

2 دانشجوی دکتری ، فقه و حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران ( نویسنده مسئول ) smhalataee21@gmail.com

3 استاد، فقه و حقوق اسلامی، دانشکده الهیات ، دانشگاه تهران ،تهران ، ایران

doi
10.30495/jwsf.2020.1865251.1350
چکیده

مشهور فقیهان امامیه با استناد به اطلاق یا عموم ادله ای که نظر به استحباب ازدواج دارند، گستره مخاطبین را آحاد مسلمانان می دانند. در مقابل، گروهی از بزرگان فقه جعفری(ع) همچون شیخ طوسی، ابن حمزه، راوندی و حلی با استناد به ادله ای نظیر ستایش حضرت یحیی(ع) در قرآن کریم با عنوان حصور، مذمت محبت به فرزندان و زنان، در پی داشتن فتنه، حزن و اندوه و ایجاد انحراف از آرمان اصلی خلقت که ازدواج عامل ایجاد آن است، بر این باورند که استحباب ازدواج اختصاص به دو گروه دارد؛ اول: کسانی که تمکن مالی برای فراهم نمودن مقدمات ازدواج را دارا می باشند و گروه دوم: کسانی هستند که شوق جنسی به روابط زناشویی دارند و در غیر این دو مورد، ازدواج نه تنها مطلوبیتی ندارد بلکه مکروه نیز می باشد و باید خویشتن داری نمود. در این پژوهش ضمن نقد ادله ی مخالفان، با استناد به عموم ادله نقلی مشروعیت نکاح و ادله عقلی نظیر وجوب مقدمه واجب و ملازمه میان حکم عقل و شرع، مطلوبیت استحبابی نکاح اثبات شده است.