اثر بخشی آموزش روابط مادر- کودک بر کاهش کودک آزاری جسمی و عاطفی
نویسندگان
1 مربی ، گروه روانشناسی ، دانشگاه پیام نور، واحد آذرشهر، تبریز، ایران
2 استادیار، گروه مشاوره ، واحد شبستر، دانشگاه آزاداسلامی ، شبستر، ایران (نویسنده مسئول) ahangar.iaushab.ac.ir
3 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی تربیتی
doi
10.30495/jwsf.2020.1903507.1472چکیده
اثر بخشی آموزش رابطه مادر- کودک بر کاهش کودک آزاری جسمی و عاطفیچکیده رابطه ی مادر – کودک جزء مهم ترین عوامل مطرح در سوء رفتار با کودک تلقی می شود. هدف پژوهش ارزیابی اثر بخشی آموزش رابطه مادر- کودک بر کاهش کودک آزاری جسمی و عاطفی بود.این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه است. نمونه ای به تعداد 30 نفر از بین مادران دارای کودک 10-7 ساله که در مدارس پایه اول تا چهارم ابتدایی که در شهر تبریز مشغول به تحصیل بودند به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و سپس به روش تصادفی در دو گروه آزمایش(15(n= و کنترل(15n= ) قرار گرفتند. بسته آموزشی روابط والد و کودک به گروه آزمایش در 10 جلسه ، آموزش داده شد. پرسشنامه دو بعدی کودک آزاری قبل وبعد از تشکیل جلسات بر روی هر دو گروه اجرا گردید. داده ها با روشتحلیل کوواریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج حاصل نشان داد که بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون کودک آزاری جسمی و عاطفی در سطح (05/0p < ) تفاوت معناداری وجود داشت. با توجه به یافته ها می توان گفت که برنامه آموزش رابطه مادر- کودک می تواند باعث کاهش کودک آزاری جسمی و عاطفی گردد. وازگان کلیدی: بهبود روابط مادر- کودک ، کودک آزاری جسمی ، کودک آزاری عاطفی
