تبیین نقش میانجی اخلاق حرفهای در تأثیر رهبری تحولی بر خودرهبری و خودکارآمدی معلمان زن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ( نویسنده مسئول ) j.yari@iaut.ac.ir
3 دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.30495/jwsf.2021.1917806.1525چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش میانجی اخلاق حرفهای در تأثیر رهبری تحولی بر خودرهبری و خودکارآمدی معلمان زن در شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش، توصیفی - پیمایشی با رویکرد معادلات ساختاری میباشد. جامعه آماری پژوهش، کلیه معلمان زن شهر مشهد در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول و دوم به تعداد 3720 نفر میباشد که از این تعداد بر اساس فرمول کوکران، نمونه برابر با 348 نفر با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب گردید. ابزار جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه رهبری تحولی باس و آویلو (2002)، اخلاق حرفهای کادوزیر (2002)، خودرهبری محقق ساخته و خودکارآمدی موران و وولفولک (2001) میباشد، که روایی آنها با روایی سازه؛ و پایایی آنها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS23 وSMART PLS2 تحلیل شدند. نتایج فرضیههای پژوهش نشان داد که متغیر اخلاق حرفهای یک متغیر میانجی بین متغیرهای رهبری تحولی با خودرهبری و خودکارآمدی میباشد. رهبری تحولی بر اخلاق حرفهای و خودرهبری و همچنین اخلاق حرفهای بر خودرهبری و خودکارآمدی تأثیر مثبت و مستقیم دارد، اما رهبری تحولی نتوانسته است که بر خودکارآمدی تأثیر بگذارد. کیفیت مدل اندازهگیری با آزمون cv.com و مدل ساختاری با آزمون cv.red تأیید شد و همچنین کیفیت مدل نهایی پژوهش با توجه به شاخص GOF که 340/0 شده است، نشان داد که مدل از برازش قوی برخوردار است.