مدل سازی ویژگی‌های شخصیتی و تعارضات زناشویی با نقش میانجی ناگویی هیجانی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تنکابن، ایران

2 دانشجوى دکترى روانشناسى، واحد تهران شمال ، دانشگاه آزاد اسلامى ، تهران ، ایران

3 استادیار. گروه روانشناسی. دانشگاه جامع امام حسین(ع) ، تهران ، ایران ( نویسنده مسئول ) mbhobi@ihu.ac.ir

4 دانشیار، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، سازمان سمت ، تهران ، ایران

doi
10.30495/jwsf.2021.1908461.1493
چکیده

هدف از پژوهش حاضر تعیین برازش مدل‌سازی معادلات ساختاری ویژگی‌های شخصیتی و تعارضات زناشویی با نقش میانجی‌گری ناگویی هیجانی بود. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش‌شناسی در زمره پژوهش‌های توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری قرار دارد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه افراد متأهل مراجعه‌کننده به کلینیک‌های روان‌شناسی منطقه 2 شهر تهران در بازه زمانی بهمن‌ماه سال 1397 تا تیرماه سال 1398 است که حداقل یک سال از زندگی زناشویی آنها گذشته بود. جهت نمونه‌گیری تعداد 300 نفر از جامعه مذکور به‌صورت هدفمند و به روش نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از ابزار پرسشنامه تعارضات زناشویی (MCQ)، ویژگی‌های شخصیتی (NEO) و ناگویی هیجانی تورنتو (TAS_20) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از روش آماری مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم‌افزار AMOS_22 انجام شد. نتایج نشان داد که شاخص‌های برازش دارای مقادیر مطلوبی است و داده‌ها از برازش مطلوبی برخوردار است و نیز ویژگی‌های شخصیتی با نقش میانجی ناگویی هیجانی با تعارضات زناشویی ارتباط دارد. نتیجه آنکه ویژگی‌های شخصیتی می‌تواند تأثیر بسزایی در ناگویی هیجانی داشته باشد که این امر به ‌نوبه خود می‌تواند موجبات تعارضات زناشویی را فراهم کند و با آموزش‌های موردنیاز می‌توان تا حد ممکن تعارضات زناشویی را کاهش داد.