پیشیابی بارشهای سیلآسا در شرایط تغییر اقلیم و تحلیل حساسیت نتایج به روش کاهش مقیاس
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه مدیریت ساخت و آب، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
در بسیاری از نقاط دنیا در آینده شدت و فراوانی بارشهای سیلآسا در اثر تغییر اقلیم افزایش خواهد یافت. لذا لازم است چنین مطالعاتی بر اساس سناریوهای تغییر اقلیم بازنگری شوند. از ابزارهای کارآمد در چنین مطالعاتی، مدلهای مولد دادههای هواشناسی از جمله LARS-WG است. با آنکه GCMها تغییرات ویژگیهای مختلف بارش را برای آینده پیشیابی میکنند، معمولاً در کاهشمقیاس توسط LARS-WG تنها تغییرات میانگینهای ماهانه اعمال میشود؛ و از تغییرات سایر مشخصات بارش چشمپوشی میشود. در این مقاله، ضمن ارزیابی اثر تغییر اقلیم بر بارشهای سیلآسای گرگان و خرمآباد، نتایج روشی که تغییرات مشخصات مختلف بارش را در کاهشمقیاس اعمال میکند (روش کاملتر) با روش متداولی که تنها تغییرات میانگینها را اعمال میکند (روش سادهتر) مقایسه شده است. برای اقلیم آینده از سناریوهای بارش مدل CanESM2 تحت سناریوهای انتشار RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5 در دوره 2065-2036 استفاده شد. نتایج نشان داد که برای ارزیابی اثر تغییر اقلیم بر بارشهای سیلآسا، علاوه بر تغییرات میانگینها، لازم است تغییرات سایر آمارهها نیز اعمال شود. زیرا تفاوت نتایج دو روش قابل توجه است. مثلا در گرگان برای سناریوهای انتشار مختلف، بارشهای روزانه حداکثر سالانهی با دوره بازگشت 15 سال در آینده نسبت به دوره تاریخی، طبق روش کاملتر بین 16 تا 21 درصد، اما طبق روش سادهتر، بین 37 تا 49 درصد افزایش مییابند. طیق روش کاملتر، شدت بارشهای سیلآسای هر دو ایستگاه در آینده افزایش خواهد یافت. این افزایش برای دوره بازگشت 2 سال بین 23% تا 30% و برای دوره بازگشت 30 سال بین 25% تا 29% خواهد بود.