بررسی میزان ایمنی منزل سالمندان از نظر سقوط و عوامل مرتبط با آن در شهر سبزوار در سال 1403

نویسندگان

1 دانشجوی ارشد پرستاری ، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

2 استادیار، مرکز تحقیقات سالمت سالمندان، دانشگاه علوم پزشک ی سبزوار، سبزوار، ایران

3 استادیار، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

4 استادیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ا یران

doi
10.30468/jsums.2025.8067.3237
چکیده

زمینه و هدف: سقوط و آسیب‌های آن، شایع‌ترین مشکلات ایمنی در سالمندان است. سقوط می‎تواند باعث نیاز موقت یا دائمی سالمند به مراقبت و انتقالشان به آسایشگاه‌ها گردد. عوامل محیطی از شایع‌ترین علل سقوط در سالمندان است لذا این پژوهش باهدف بررسی میزان ایمنی منزل سالمندان ازنظر سقوط و عوامل مرتبط با آن در شهر سبزوار انجام شد.مواد و روش­ها: مطالعه‌ای توصیفی است که در 249 منزل سالمند ساکن شهر سبزوار سال 1403 با روش نمونه­گیری طبقه­ای انجام گرفت. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌ غربالگری زمین خوردن و حوادث در منزل بود. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS26 و در سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد. از آزمون‌های آماری کای-اسکوائر، رگرسیون خطی و من ویتنی استفاده شد.یافته­ها: نتایج مطالعه نشان داد 8/61 درصد از منزل سالمندان ازنظر سقوط ایمن و 2/38 درصد ناایمن بود. ناایمن‌ترین بخش‌های منزل سالمندان به ترتیب کف و کفپوش، حمام و سرویس بهداشتی بود که فراوانی آن‌ها به ترتیب 92، 4/90 و 3/86 درصد بود. بین ایمنی منزل سالمند ازنظر سقوط با سن، وضعیت تأهل، وضعیت شغلی و سطح تحصیلات سالمند ارتباط معنادار وجود داشت (05/0> P-value)؛ در مقابل، بین سقوط در منزل با جنسیت و نوع منزل ارتباط معنادار وجود نداشت.نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع بالای منزل ناایمن برای سالمندان، غربالگری توسط مراقبین سلامت می‌تواند به شناسایی عوامل ناایمن موجود در منزل سالمندان کمک کرده و با کمک در رفع موارد موجود، منزلی ایمن‌تر برای سالمند فراهم کنند. 

کلیدواژه‌ها