پیشبینی رضایت زناشویی زنان متاهل در دوران همه گیری کروناویروس براساس مهارتهای ارتباطی بین فردی و توانایی ذهن خوانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی، موسسه آموزش عالی شرق گلستان، گنبد کاووس، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه فردوسی ، مشهد، ایران
3 پژوهشگر پسا دکتری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران، گروه علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران (نویسنده مسئول) z.samimi@ferdowsi.um.ac.ir
doi
10.30495/jwsf.2021.1931779.1579چکیده
بیماری کروناویروس باعث تغییراتی در زندگی افراد شده است که ممکن است بر رضایت آنها از زندگی تأثیر بگذارد. همچنین روابط سازنده بین فردی و توانایی ذهنخوانی از جمله عوامل تأثیرگذار بر زندگی زوجین میباشد. با توجه به اینکه روابط این متغیرها با رضایت زناشویی در دوران کروناویروس مورد بررسی قرار نگرفته است، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت زناشویی زنان متأهل در دوران همهگیری کروناویروس براساس مهارتهای ارتباطی بین فردی و توانایی ذهنخوانی انجام شد. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود که جامعه آماری آن شامل همه زنان متأهل 18 تا 60 ساله بود که به صورت اینترنتی در پژوهش شرکت کردند. نمونه پژوهش شامل 368 نفر بودند که به صورت آنلاین به فرم کوتاه پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ (1993)، پرسشنامه مهارتهای ارتباطی بین فردی منجمی زاده (1391) و آزمون ذهنخوانی بارون – کوهن (2001) پاسخ دادند. از تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه گام به گام در SPSS-22 برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطه مثبت و معنیداری بین مهارتهای ارتباطی بین فردی و توانایی ذهنخوانی با رضایت زناشویی وجود داشت. نتایج همچنین نشان داد که مهارتهای ارتباطی بین فردی و ذهنخوانی قادر به پیش بینی رضایت زناشویی زنان متأهل بودند. براساس نتایج پژوهش حاضر، مهارتهای ارتباطی بین فردی و توانایی ذهنخوانی از جمله عوامل تأثیرگذار بر رضایت زناشویی زنان متأهل در دوران همهگیری کروناویروس میباشند و باید در مداخلات مربوط به رضایت زناشویی مورد توجه قرار گیرند.