بررسی تغییرات زمانی رطوبت خاک در نهشتههای لسی منطقه هزارپیچ گرگان با استفاده از مدل ARIMA
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دانشیار گروه آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 استادیار گروه مدیریت مناطق بیابانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 کارشناسی ارشد گروه آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
چکیده
رطوبت خاک بخش مهمی از بیلان آبی را تشکیل داده و تقریباً در همه فرآیندهای هیدرولوژیکی و تبادلات انرژی بین طهوا و خاک موثر است. بنابراین پیشبینی آن نقش اساسی در برنامهریزیها، طراحیها و تصمیمگیریها دارد. در این تحقیق، اندازهگیری رطوبت خاک (هفتگی) در نهشتههای لسی هزارپیچ گرگان در محدودهای به وسعت تقریبی 27 هکتار در سه محل (دو محل در گندمزار و یک محل در مرتع) در40 هفته متوالی در اعماق 20، 40، 60 و 80 سانتیمتر با استفاده از دستگاه TDR انجام شد. مقادیر رطوبت در تمامی اعماق و مکانهای مورد بررسی دارای روند بوده و بهترین مدل به تمامی آنها با توجه به معیار آکائیک برازش داده شد. نتایج نشان داد مدل (1، 1)IMA در کاربری مرتع در عمق 60 سانتیمتری با ضریب همبستگی 94/0 و میانگین خطای مطلق 82/0، در محل شماره یک گندمزار در عمق 20 سانتیمتری با ضریب همبستگی 87/0 و میانگین خطای 37/0 و در محل شماره دو گندمزار در عمق 20 سانتیمتری با ضریب همبستگی 86/0 و میانگین خطای 54/0 به عنوان بهترین مدل پیشبینی انتخاب شد. مدل (1، 1)IMA در تمامی موقعیتها بیشترین فراوانی را در اعماق مختلف به خود اختصاص داده است همچنین نتایج نشان داد با توجه به عملیات خاکورزی در کاربری گندم و به تبع آن ایجاد سله در عمق 40 سانتیمتر، مدل (1، 1) ARIMA به عنوان بهترین مدل پیشبینی رطوبت خاک انتخاب شد.