بررسی توزیع شوری در پروفیل خاک زراعی کشت شده تحت آبیاری قطره ای
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب. دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)،
4 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)،
doi
چکیده
حفاظت از منابع آب و خاک در کشورهای مناطق خشک و نیمه خشک در گروه توجه جدی به مسئلهی شوری است. پژوهش حاضر در قالب طرح بلوکهای کاملا تصادفی به منظور بررسی تجمع نمک در خاک در آبیاری قطرهای انجام شد. تیمارهای مورد آزمون شامل آبیاری با سیستم نوار پلاکدارسطحی، نوار پلاکدار نیمه زیرسطحی با عمق نصب 10 سانتیمتر از سطح خاک، نوار زیپدارسطحی، نوار زیپدار نیمه زیرسطحی با عمق نصب 10 سانتیمتری از سطح خاک و نوار زیپدارسطحی با مالچ بود. شوری آب آبیاری 2 دسیزیمنس بر متر همراه با کشت گیاه ذرت علوفهای صورت گرفت. نتایج بیانگر بیشترین تجمع نمک در عمق 15 تا 20 سانتیمتری و در فاصله عرضی 10 تا 15 سانتیمتری از گسیلندهها بود. همچنین بین واریانس-های شوری در فاصله صفر، 15 و 30 سانتیمتری از گسیلندهها و در عمق صفرتا 20 سانتیمتری از سطح خاک در هر پنج تیمار در سطح 05/0 درصد اختلاف معنیدار وجود داشت ولی در بقیه اعماق که شامل 20 تا 40 و 40 تا 60 سانتیمتری بود اختلاف معنیداری وجود نداشت. طبق نتایج در سیستم آبیاری قطرهای نواری در بافت سیلت لوم، تجمع نمک عمدتاً در فاصله صفر تا 15 سانتیمتری نوارها و عمق صفر تا 20 سانتیمتری از سطح خاک اتفاق می افتد و باید برای آبشویی آن اقدام نمود. در این تحقیق تیمار زیپدارسطحی با مالچ از نظر بالابودن عملکرد محصول و مصرف آب کمتر نسبت به سایر تیمارها برتری داشت و به طور میانگین نسبت به سایر تیمارها 39/10 درصد مقدار تجمع نمک را کاهش داد.