مسئله‌ی طلاق با بیان ظرائف بلاغی اسالیب شرط در قرآن کریم

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث، واحد خوی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، خوی ، ایران

2 استادیار، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد خوی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، خوی ، ایران. ( نویسنده مسئول )

3 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز ، ایران

doi
10.30495/jwsf.2022.1954565.1672
چکیده

طلاق و عدم توجه به حقوق زن از آسیب‌های مهم اجتماعی می‌باشد که به دنبال آن بسا خانواده فرو می‌پاشد این پدیده هم مانند هر پدیده اجتماعی علل و عواملی دارد، که باید شناسایی و بررسی گردد، تحقیق حاضر در تحلیل این مسئله تلاش کرده است با استفاده از منابع کتاب خانه‌ای و بر ‌مبنای آموزه‌های قرآن کریم در سوره طلاق، بقره و نساء با روش توصیفی - تحلیلی و تبیین آیات طلاق و حقوق زنان در زمان عده طلاق را بررسی کرده و ظرائف بلاغی اسالیب شرط در آیات طلاق را که چرا با ادات و اسلوب شرط بیان شده است تبیین کند، نتایج تحقیق حاکی از آن است که بیان آیات طلاق و بیان حقوق زنان به لحاظ زبان شناختی با اسلوب شرط از ظرائف خاصی بر خوردار است جایی که اگر مضمون جمله شک یا نادر الوقوع باشد ((اِن)) و در صورت قطعی ((اذا)) و در صورت فراگیر و عمومیت داشتن با ((مَن)) قید خورده است. در قرآن رعایت تقوا طلاق باعث توسعه زندگی می‌گردد. همچنین عدّه، سبب حفظ حریم زوجیّت در اسلام و عدم اختلاف نفقه و نسبت فرزند به پدر را نشان می‌دهد، ازطرفی هم مهلتی برای بازگشت به زندگی می‌باشد.