تدوین مدل مفهومی با استفاده از نظریه بنیانی در مطرودین اجتماعی، مطالعه موردی غربتهای شهر مصیری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی رشته جامعهشناسی اقتصادی و توسعه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران- ایران.
2 دانشیار گروه جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران- ایران (نویسنده مسئول).
3 استاد گروه جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، مدعو دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی؛ تهران- ایران.
doi
چکیده
چکیده در این مقاله، ضمن بررسی ابعاد متعدد طرد اجتماعی در محله غربت های[1] شهر مصیری مرکز شهرستان رستم استان فارس، تغییرات ایجاد شده براثر اجرای برنامه نوسازی مورد مطالعه قرار گرفته است. در این پژوهش، از روش نظریه مبنایی و تکنیک های ارزیابی مشارکتی روستایی، مصاحبه نیمه ساخت یافته، مشاهده و قدم زدن در میدان و بحث گروهی استفاده شده و با روش گلوله برفی نسبت به انتخاب نمونه های آماری تا مرحله اشباع نظری در داده ها پرداخته و پس از تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده در میدان از طریق کدگذاری (کدگذاری باز، محوری و انتخابی) با انتخاب طبقه مرکزی طرد قومی، اقدام به استخراج نظریه طرد قومی، به مثابه عامل طرد اجتماعی براساس داده های گردآوری شده از میدان نموده است. [1]. گروهی از مردم در منطقه مورد مطالعه که از نظر ساختار قشربندی اجتماعی سنتی روستایی منطقه، جز خوش نشین ها به حساب آمده و فاقد حق نسق زراعی بودند. پس از اصلاحات ارضی به این گروه از مردم زمینی تعلق نگرفت. ... به این مردم، در این منطقه غربت می گویند.
