پیش بینی گرایش به بزهکاری با توجه به نقش دشواری تنظیم هیجان و ابعاد خشم در دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران، (نویسنده مسئول).p.moradi@uma.ac.ir
2 دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.30495/jwsf.2022.1952838.1662چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی گرایش به بزهکاری با توجه به نقش دشواری تنظیم هیجان و ابعاد خشم در دانشآموزان انجام شد. این پژوهش یک مطالعه مقطعی-توصیفی بوده و جامعه آماری آن تمامی دانشآموزان دختر دبیرستانی ناحیه یک شهر اردبیل بودند که از میان آنان تعداد 279 دانشآموز از چهار دبیرستان با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامه ابعاد خشم (سیگل، 1986)، مقیاس دشواری تنظیم هیجان (گرتز و رومر، 2004) و پرسشنامه گرایش به بزهکاری (فضلی، 1389) استفاده شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که گرایش به بزهکاری با مولفههای خشم انگیختگی، نگرش خصمانه، خشم بیرونی و خشم درونی از ابعاد خشم رابطه مثبت معنادار و با مولفههای دشواری در انجام، دشواری در کنترل تکانه و فقدان شفافیت از دشواری تنظیم هیجان رابطه مثبت و معنادار دارد (01/0 >P). همچنین مولفههای نگرش خصمانه و خشم بیرونی از ابعاد خشم و مولفه دشواری در کنترل تکانه و فقدان شفافیت از دشواری تنظیم هیجان توانستند گرایش به بزهکاری را به صورت معنادار پیشبینی نمایند. نتایج بدست آمده تلویحات مهمی در زمینه شناسایی افراد در معرض خطر بزهکاری داشته و لازم است در تدوین مداخلات پیشگیرانه و درمانی مورد توجه قرار گیرد.