پیش‌بینی اضطراب کرونای فرزندان بر اساس ویژگی‌های روان‌شناختی مثبت و تعامل والد – کودک

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی ، واحد اهر، دانشگاه آزاداسلامی ، اهر، ایران ( نویسنده مسئول )

2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه شهیدبهشتی، تهران ، ایران

doi
10.30495/jwsf.2023.1968374.1748
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین ویژگی‌های روان‌شناختی مثبت و تعامل والد - کودک با اضطراب کرونای فرزندان بود. روش پژوهش پیمایش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری ، والدین دارای دانش آموز در مقطع ابتدایی در ناحیه 2 تبریز در سال 1400-1399 بودند. با استفاده از نمونه گیری تصادفی در دسترس تعداد 380 نفر از آنان انتخاب شدند و از پرسشنامه ویژگی‌های روانشناسی مثبت رشید (2008)، پرسشنامه رابطه والد - کودک پیانتا (2011) و پرسشنامه اضطراب کرونا علی پور (1398) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که ویژگی‌های روان‌شناختی مثبت (187/0- = r و 01/0 > p) و تعامل والد – کودک (132/0- = r و 01/0 > p) می‌توانند تغییرات مربوط به اضطراب کرونای فرزندان را به‌خوبی پیش بینی نمایند. از بین متغیرهای پیش‌ بین، به‌جز متغیر زندگی خوشایند، سایر متغیرها ارتباط معنی دار با اضطراب ناشی از کرونا داشتند (01/0 > p). همچنین، ارتباط زندگی مسئولانه، زندگی معنادار و عامل نزدیکی با اضطراب ناشی از کرونا منفی و ارتباط تعارض و عامل وابستگی با اضطراب ناشی از کرونا مثبت بود. بنابراین، نتایج حاصل از پژوهش حاضر حاکی از آن بود که ویژگی‌های روانشناسی مثبت و رابطه مثبت کلی والد – کودک میزان اضطراب ناشی از کرونا را در بین فرزندان کاهش می‌دهد. بر این اساس، با توجه به تداوم همه گیری کرونا، ضروری است که مدیران، مسئولان و مشاوران مدارس، با تهیه بروشور و کتابچه های علمی، روان‌درمانی مثبت نگر و بهبود روابط والد - کودک را به والدین آموزش دهند و از این طریق، جهت کاهش اضطراب دانش آموزان گامی عملی بردارند.