بررسی میزان زیستپذیری شهری در محلاتِ دروازه دار در کلانشهر تبریز
نویسندگان
doi
10.30495/jss.2021.1875035.1159چکیده
محلات دروازهدار، مجموعههای مسکونی هستند که از طریق موانع کالبدی و فیزیکی مانند دیوار از سایر نواحی جدا شدهاند. این مجتمعها در قالب سه بخش شامل؛ سبک زندگی، منزلت اجتماعی و محیطهای ایمن تقسیمبندی میشوند. با توجه به انواع مشکلات زیست محیطی و اقتصادی و اجتماعی رشد افقی و پراکنده شهری و همچنین ضرورت تأمین مسکن به ویژه در کلانشهرها، برنامه-ریزی و طراحی محلات دروازهدار جهت پاسخگویی به نیازهای شهروندان کاملا ضروری است. بررسی و تحلیل مفهوم زیستپذیری در محلات دروزازهدار و مشخص نمودن عوامل اصلی موثر در زیست پذیری این نوع از مجتمعهای زیستی از اهداف این تحقیق می-باشد. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و توسعهای میباشد و روش بررسی آن به صورت توصیفی – تحلیلی میباشد. نتایج این تحقیق نشان داد که بر اساس معیارها مشخص شده و مطابق شاخصهای ترکیبی، میزان زیستپذیری در محلات دروازهدار مورد مطالعه با میانگین 25/3 در حد نسبتاً مطلوب قرار دارد. از نتایج دیگر پژوهش میتوان به تأثیر محلات دروازهدار در افزایش میزان پایداری اجتماعی ساکنین و ارتقای میزان سرمایه اجتماعی و امنیت بعد از سکونت در محلات دروازهدار اشاره نمود.
