فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر اعتماد بین‌ فردی، بخشش بین فردی و صمیمیت زنان آسیب ‌دیده از ترومای پیمان ‌شکنی همسر بود. این پژوهش نیمه‌ آزمایشی با طرح پیش ‌آزمون _ پس ‌آزمون و گروه گواه و پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری زنان آسیب‌‌ دیده از پیمان ‌شکنی همسر مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بودند، 42 نفر به صورت نمونه­گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند (هر گروه 14 نفر). دو گروه درمانی هر یک به مدت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای، درمان پردازش شناختی (رسیک، مونسون، چارد، 2016) و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی (مک‌کی و وست،2016) را دریافت نمودند و گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت ننمود. ابزار پژوهش پرسشنامه­های اعتماد بین­فردی (رمپل و هولمز، ۱۹۸۶) و  بخشش بین­فردی (احتشام­زاده و همکاران، 1389) و صمیمیت (واکر و تامپسون ،1983) بود. داده­های پژوهش با روش تحلیل واریانس ­ اندازه‌گیری مکرر انجام گرفت. نتایج نشان داد در هر دو روش درمان در بهبود متغیرهای اعتماد در روابط بین فردی، بخشش بین فردی و صمیمیت در زنان آسیب‌ دیده از پیمان شکنی همسر با گروه گواه تفاوت معنادار وجود دارد (0/01>p). و در مقایسه دو روش­ درمان، مداخله درمان پردازش­شناختی اثربخش­تر از درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی در متغیرهای پژوهش بود. یافته­های این پژوهش نشان داد می‌توان از درمان پردازش شناختی و درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی در کاهش مشکلات زنان آسیب ­دیده از ترومای پیمان ­شکنی همسر استفاده نمود.