نقش ابعاد صمیمیت زناشویی در پیش بینی گرایش به خیانت سایبری زوجین شهر تبریز
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران (نویسنده مسئول).
doi
10.82322/jwsf.2025.402-1945چکیده
خیانت به عنوان یکی از آسیبهای تکاندهنده است که میتواند در فضای واقعی و مجازی رخ دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی و شناسایی عوامل ذینقش در رخداد پدیده خیانت سایبری میباشد. طرح این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی میباشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کاربران اینترنتی متأهل ساکن شهر تبریز عضو در کانالها و گروهها و چت رومهای داخلی شبکههای اجتماعی بود. از بین این کاربران، به تعداد 354 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شد. به منظور گردآوری دادهها در این مطالعه از پرسشنامه صمیمیت زناشویی باگاروزی و خیانت سایبری به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. سوالهای پژوهش به روش رگرسیون چندگانه و با نرم افزار spss ویرایش 23 مورد تحلیل قرار گرفتند. نتیجه تحلیل رگرسیون نیز حاکی از پیش بینی خیانت سایبری با مولفهی صمیمیت بدنی و صمیمیت جنسی بود اما دیگر مولفههای صمیمیت زناشویی در این رابطه نتوانست خیانت سایبری را پیش بینی کند (0/05>p). بنابراین میتوان نتیجه گرفت که صمیمیت بدنی و صمیمیت جنسی از عوامل پیشبینی کننده خیانت سایبری محسوب میشوند؛ به عبارتی هر چقدر میزان صمیمیت کمتر باشد قدرت پیشبینی خیانت سایبری افزایش مییابد.