مقایسه تعهد، سازگاری و صمیمیت زناشویی در ازدواج مجدّدِ افراد بدون فرزند و دارای فرزند از ازدواج اول
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران(نویسنده مسئول).
doi
10.82322/jwsf.2025.1115537چکیده
این پژوهش با هدف مقایسه تعهد، سازگاری و صمیمیت زناشویی در ازدواج مجدد افراد بدون فرزند و دارای فرزند از ازدواج اول در سال 1403 انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع علی-مقایسهای بود و جامعه آماری شامل تمامی افراد با ازدواج دوم در شهر اردبیل بود. ابتدا پرسشنامهها از طریق فضای مجازی در اختیار جامعه آماری قرار داده شد و تعداد 136 نفر با روش نمونهگیری هدفمند، بصورت داوطلبانه به پرسشنامهها پاسخ دادند. به منظور اجرای پژوهش حاضر از سه پرسشنامهی تعهد زناشویی آدامز و جونز (DCI)، سازگاری زناشویی اسپانیر (DAS) و صمیمیت زناشویی واکر و تامسون (MIS) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS-26 انجام شد. یافتهها نشان داد که افراد بدون فرزند در میزان تعهد، صمیمیت و سازگاری زناشویی در مقایسه با افراد دارای فرزند از ازدواج اول نتایج نسبتا بهتري داشتهاند ولی تفاوت معناداري بین این دو گروه وجود نداشت. لذا با توجه به نتیجه و محدودیتهای پژوهش نیازمند بررسی و تحقیقات بیشتر خواهد بود.