اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری خودشناسی انسجامی واضطراب دانش آموزان دختر دوره متوسطه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

2 استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران (نویسنده مسئول).

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

doi
10.82322/jwsf.2025.301-1806
چکیده

نوجوانی دوره‌ای است که سن اوج تنش برای چندین مسئله هم‌زمان است؛ یعنی رویارویی با چالش های هویت، مقابله با فشارهای روانی و اجتماعی، سازگاری با تغییرات بدنی، ظاهر جسمانی، گروه همسن و...؛ هدف از پژوهش حاضر اثربخشی گروه‌درمانی شناختی رفتاری بر خودشناسی انسجامی و اضطراب دانش آموزان دوره متوسطه است. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش ­آزمون- پس ­آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری یک ماهه بود. این پژوهش از نوع پژوهش‌های نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه در شهرستان نظر آباد  در سال تحصیلی 1401- 1400 بود که از ‌بین آنها با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب شدند. این تعداد در بین گروه درمانی شناختی رفتاری و گروه گواه به‌طور تصادفی جایگزین شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه­های خودشناسی انسجامی ISK (2008) و پرسشنامه اضطراب بک (BAI-II) (1988) جمع‌آوری شد. مداخله گروه درمانی شناختی رفتاری در 12 جلسه 1/5 ساعته و هفته‌ای یک‌بار برگزار شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته­ ها نشان داد گروه‌درمانی شناختی رفتاری بر خود شناسی انسجامی موثر است (0/05>P). همچنین یافته­­ ها نشان داد یعنی گروه درمانی شناختی رفتاری بر اضطراب مؤثر است.