فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه : انسان موجودی اجتماعی است و برای موفقیت در زندگی، نیازمند تعامل با افراد دیگر است. از طریق تعامل انسانی است که فرد، شخصیت خود را شکل می‌دهد، روابط پایدار ایجاد می‌کند و بر ناملایمات غلبه می‌کند. هدف از اجرای پژوهش حاضر، پیش‌بینی اشتیاق به برقراری ارتباط بر اساس سبک‌های دلبستگی و جو عاطفی خانواده در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی 02-1401 بود. روش پژوهش : به همین منظور از جامعه مذکور 375 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های اشتیاق به برقراری ارتباط مک کورسکی (2002)، سبک‌های دلبستگی کالینز و رید (1990) و جو عاطفی خانواده هیل برن (1964) پاسخ دادند. روش پژوهش از نوع همبستگی بود. داده ها با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها : یافته ها نشان داد که بین سبک دلبستگی نزدیک بودن (ایمن) و مولفه های محبت کردن، تایید کردن، تشویق کردن، احساس امنیت و نمره کل جو عاطفی خانواده با اشتیاق به برقراری ارتباط، رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (P<0.01) ، اما بین سبک دلبستگی وابستگی (اجتنابی) با اشتیاق به برقراری ارتباط، رابطه منفی و معنادار وجود داشت  (P<0.01)، در ضمن مشخص شد که سبک دلبستگی نزدیک بودن (P<0.01)، سبک دلبستگی وابستگی (P<0.05)،و جو عاطفی خانواده (P<0.01) به صورت معنادار می توانند اشتیاق به برقراری ارتباط را پیش بینی کنند. نتیجه گیری : بنابراین، با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که سبک دلبستگی دانش آموزان دختر و جو عاطفی خانواده ای که در آن زندگی می کنند، در اشتیاق یا عدم اشتیاق آنان به برقراری ارتباط نقش دارند.