تاثیر تغییر کاربری باغات بادام دشت سامان استان چهارمحال و بختیاری به اراضی زراعی بر برخی شاخصهای فیزیکی و شیمیایی کیفیت خاک
نویسندگان
1 استادیار گروه کشاورزی، واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30495/wsrcj.2023.72921.11371چکیده
زمینه و هدف: در سالیان اخیر برخی از کشاورزان دشت سامان استان چهارمحال و بختیاری برای تامین غذا و علوفه بیشتر باغات بادام این منطقه را به اراضی زراعی و مرتعی تغییر کاربری دادهاند. از آنجایی که این فعالیتها عمدتاً بدون داشتن شناخت کافی از محیط خاک انجام میگیرد، میتواند تهدید جدی در جهت کاهش کیفیت خاک باشد. بنابراین، مطالعه در زمینه اثر مدیریتهای متفاوت روی ویژگیهای مختلف خاک و در جهت مدیریت پایدار منابع خاک اهمیت فراوانی دارد. در این پژوهش اثر تغییر کاربری اراضی در این عرصهها بر برخی شاخصهای فیزیکی و شیمیایی کیفیت خاک مورد بررسی قرار گرفت.روش پژوهش: بهمنظور بررسی اثر تغییر کاربری اراضی بر برخی شاخصهای فیزیکی و شیمیایی کیفیت خاک، سه سیستم کاربری اراضی شامل باغ بادام دائمی، مرتع دائمی و باغ بادام تبدیل شده به زمین زراعی از اراضی دشت سامان انتخاب گردید. از هر کدام از سه سیستم کاربری مورد نظر 15 نمونه خاک (در مجموع 45 نمونه) از عمق صفر تا 30 سانتیمتری بهصورت شبکههای منظم (متری30×30) نمونهبرداری شد. برخی پارمترهای فیزیکی و شیمیایی نمونه خاکهای عرصههای مورد مطالعه مطابق روشهای استاندارد اندازهگیری شد. پس از جمعآوری و ثبت دادهها در محیط Excel، آنالیز واریانس یک طرفه دادهها (ANOVA) با استفاده از نرم افزار SPSS18 و مقایسه میانگینها نیز بر اساس آزمون LSD در سطح احتمال 1 درصد انجام شد.یافتهها: نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد، تغییر کاربری اراضی (تبدیل باغ بادام به زمین زراعی) تاثیر معنیداری در سطح احتمال 1 درصد بر شاخصهای فیزیکی و شیمیایی خاک مورد مطالعه ایجاد کرد. تغییر کاربری اراضی باعث تغییر بافت خاک سطحی عرصههای مطالعاتی نشد. بافت خاک هر سه سیستم مطالعاتی تقریباً یکسان (لوم رسی متمایل به لوم رسی شنی) بود. براساس نتایج مقایسه میانگینها، در اثر تبدیل باغ بادام به زمین زراعی مقادیر تخلخل کل، میانگین وزنی قطر خاکدانهها، سرعت نفوذ پایه و کربن آلی خاک بهطور معنیداری در سطح احتمال 1 درصد بهترتیب کاهشی برابر12%، 56%، 50% و54 درصد و مقادیر جرم مخصوص ظاهری خاک، pH، هدایت الکتریکی و درصد آهک خاک افزایشی برابر10%، 5%، 44% و 18 درصد را نشان داد. در این تحقیق حفاظت اراضی مرتعی و جایگزینی گیاهان مرتعی باعث بهبود و افزایش معنیدار مقادیر میانگین کربن آلی خاک، تخلخل کل، پایداری خاکدنهها و سرعت نفوذ پایه بهترتیب تا 48%، 14%، 69% و 40 درصد نسبت به کاربری زمین زراعی شده بود (pr<0.01). بین کاربری باغ بادام و زمین مرتعی تفاوت معنیداری از لحاظ شاخصهای ارزیابی شده مشاهده نشد (0.01<pr).نتایج: بهطور کلی، در بین پارامترهای تحلیل شده شاخصهای کربن آلی، میانگین وزنی قطر خاکدانهها و جرم مخصوص ظاهری خاک به ترتیب قابل اعتمادترین شاخصهای فیزیکی و شیمیایی کیفیت خاک برای منطقه مورد مطالعه میباشد. بنابراین در این تحقیق مقادیر میانگین این شاخصها به عنوان راه حل بهینه برای انتخاب مدیریتهای جایگزین و روشهای مختلف خاکورزی در کاربریهای فوقالذکر معرفی میگردد. همچنین با توجه به حساس و شکننده بودن اکوسیستمهای دشت سامان توصیه میشود از تغییر کاربری اراضی باغی ( قطع درختان بادام) و تبدیل این اراضی به اراضی زراعی در منطقه مطالعاتی خوداری شود. این رهنمود میتواند از سیر قهقرایی خاکهای منطقه مطالعاتی که یکی از حساسترین عرصههای کشور به فرسایش میباشد، جلوگیری نماید.