تبیین نقش کیفیت محیطی و ویژگیهای میان فرهنگی مکان در رضایت مکانی نوار ساحلی رود کارون
نویسندگان
1 استادیارگروه شهرسازی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران(مسئول مکاتبات) behnaz-babaeimorad@iauahvaz.ac.ir
2 استادیار گروه معماری، واحد هریس، دانشگاه آزاد اسلامی، هریس، ایران
3 مربی گروه معماری، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
doi
10.30495/jss.2021.1940369.1379چکیده
این تحقیق با هدف تعیین نقش متغیرهای کیفیت محیطی و ویژگیهای میان فرهنگی مکان در رضایت مکانی انجام شد. قلمرو مکانی مطالعه، منطقه نوار ساحلی رود کارون اهواز میباشد که هم یک منطقه مسکونی- تجاری و هم از منظر تفریحی-گردشگری حائز اهمیت میباشد. تحقیق به روش پیمایشی انجام و جامعه آماری تحقیق را افراد بالای 20 سال ساکن در منطقه و بازدیدکنندگان از سایت های تفریحی نوار ساحلی رود کارون تشکیل می دهند. حجم نمونه 310 نفر بوده و شیوه گردآوری اطلاعات به روش مصاحبه رو در رو و نمونهها به شکل تصادفی سیستماتیک انتخاب گردیدند. متغیر کیفیت محیطی در 6 بعد فعالیت، کیفیات فیزیکی، زیست بوم، بهداشت، ایمنی و امنیت، متغیر ویژگیهای میان فرهنگی در سه بعد نشانگان فرهنگی، تعاملات فرهنگی و نگرش های فرهنگی و متغیر رضایت مکانی در سه بعد حس رضایت، حس خوشحالی، حس آرامش و حس اهمیت، عملیاتی شده بودند که تحلیل عاملی تاییدی نشان داد به لحاظ تجربی این ابعاد به طرز مناسبی متغیرهای مورد نظر را سنجش میکنند. نتایج نشان داد میانگین رضایت پاسخگویان در مورد تمام متغیرها و ابعاد کیفیت محیطی، ویژگیهای میان فرهنگی و رضایت مکانی به طرز معنی داری پایین میباشد. هم چنین نتایج تحقیق نشان داد دو متغیر کیفیت محیطی با ضریب تاثیر 11/0 و ویژگیهای میان فرهنگی با ضریب تاثیر 24/0 تاثیر مثبت و معنی داری بر رضایت مکانی دارند.