کاربست روش «تحلیل مکالمه» در بازشناخت الگوی بیمار محور در تعامل پزشک- بیمار
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جامعه شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) sajadmombeiny@yahoo.com
doi
10.30495/jss.2021.1937881.1369چکیده
پژوهش حاضر قصد دارد کاربست روش تحلیل مکالمه را در بازشناخت الگوی بیمار ـ محور در یک تعامل پزشک ـ بیمار، مورد کند وکاو قرار دهد. بدین منظور پژوهشی با رویکرد کیفی و به روش تحلیل مکالمه انجام گرفت. در این راستا چهار جلسۀ معاینۀ پزشکی میان چهار زوج بیمار-پزشک ضبط گردیده و بصورت متن پیاده سازی شد. بدنۀ اصلی متن ها انتخاب و با روش تحلیل مکالمه تحلیل گردید. در نتیجۀ تحلیل هایی که روی متون اعمال شد، 4 قاعدۀ اساسی (استقرار متناظر گفته ها، آشنایی سازی، انبساط کلام و نشانه گردانی) استخراج گردید. این قواعد که همگی مشخصه های یک تعامل شخصی و صمیمانه هستند، نشان دادند که تعامل پزشکیِ مورد مطالعه از نوع بیمار- محور بوده است. همچنین یک فرآیند سه مرحله ای به عنوان الگوی حاکم بر یک تعامل بیمار- محور، استخراج گردید. نتایج تحلیل نشان داد که روش تحلیل مکالمه به خوبی توانسته است از طریق تحلیل صوری متن، الگوی حاکم بر تعاملات پزشک ــ بیمار و نحوۀ برساخت آن را کشف نموده و توضیح دهد.
