تحلیل جامعه¬شناختی رفاه ذهنی خانواده¬های تهرانی و ارائه الگو
نویسندگان
1 گروه جامعه¬شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
2 گروه جامعه¬شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.82458/jss.2025.1205428چکیده
رفاه ذهنی، توصیف افراد از میزان خوشبختی، رضایت از كيفيت زندگی یا فراوانی خلق مثبت و شادكامي تعریف شده است. هدف مقاله حاضر، تحلیل جامعه شناختی رفاه ذهنی خانواده های تهرانی و ارائه الگو بود. روش تحقیق از نوع کیفی بود. جامعه آماری را خبرگان در حوزه جامعه شناسی خانواده و رفاه اجتماعی شهر تهران در سال 1401 تشکیل دادند. حجم نمونه 15 نفر تا رسیدن به اشباع نظری به روش گلوله برفی بود. برای گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. جهت سنجش اعتبار پرسشنامه از اعتبار درونی و برای سنجش پایایی از پایایی بازآزمون استفاده شد. برای تحلیل داده ها از روش «تحلیل مضمون» استفاده شد. از بین 236 کد اولیه، 70 کد طبقه بندی شده، 14 مضمون فرعی و 4 مضمون اصلی برای رفاه ذهنی خانواده های تهرانی از دیدگاه جامعه شناختی شامل: 1. احساس نشاط و شادی فردی، 2. احساس نشاط و شادی جمعی 3. کیفیت زندگی ذهنی فردی، 4. کیفیت زندگی ذهنی جمعی شناسایی و تحلیل شد و الگوی مورد نظر ارائه شد.