تحلیل جامعه¬شناختی رفاه ذهنی خانواده¬های تهرانی و ارائه الگو

نویسندگان

1 گروه جامعه¬شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).

2 گروه جامعه¬شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 گروه جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.82458/jss.2025.1205428
چکیده

رفاه ذهنی، توصیف افراد از میزان خوشبختی، رضایت از كيفيت زندگی یا فراوانی خلق مثبت و شادكامي تعریف شده است. هدف مقاله حاضر، تحلیل جامعه ­شناختی رفاه ذهنی خانواده­ های تهرانی و ارائه الگو بود. روش تحقیق از نوع کیفی بود. جامعه آماری را خبرگان در حوزه­ جامعه­ شناسی خانواده و رفاه اجتماعی شهر تهران در سال 1401 تشکیل دادند. حجم نمونه 15 نفر تا رسیدن به اشباع نظری به روش گلوله­ برفی بود. برای گردآوری داده ­ها از مصاحبه نیمه­ ساختار یافته استفاده شد. جهت سنجش اعتبار پرسشنامه­­ از اعتبار درونی و برای سنجش پایایی از پایایی بازآزمون استفاده شد. برای تحلیل داده ­ها از روش «تحلیل ­مضمون» استفاده شد. از بین 236 کد اولیه، 70 کد طبقه­ بندی شده، 14 مضمون فرعی و 4 مضمون اصلی برای رفاه ذهنی خانواده­ های تهرانی از دیدگاه جامعه­ شناختی شامل: 1. احساس نشاط و شادی فردی، 2. احساس نشاط و شادی جمعی 3. کیفیت زندگی ذهنی فردی، 4. کیفیت زندگی ذهنی جمعی شناسایی و تحلیل شد و الگوی مورد نظر ارائه شد.